Einar meinar margt og mikið

Fáein orð...ný bloggsíða

Fri, 03 Feb 2012 00:28:45 GMT

Sælir lesendur.

Ritstjórn einarhaf.blogcentral.is kveður síðuna með söknuði en kynnir jafnframt til sögunnar nýja og jafnvel enn hallærislegri síðu.

einarhaf.labratorian.net

Sjáumst þar.
Kveðja
Ristjórn.

Orð á förum

Fri, 27 Jan 2012 00:04:31 GMT

Kveðjulegu lesendur.

Já, fréttirnar eru að berast. Nú á að fara að loka öllum blogcentral síðum og þar á meðal þeirri sem þú hefur nú álpast inn á af gömlum vana. Bloggarar á borð við undirritaðan eru að verða álíka móðins og kasettutæki. Þetta hafa lesendur lengi vitað en bara ekki kunnað við að segja upp í opið geðið á mér. Nú er stund sannleikans hins vegar loksins runnin upp.

Ég vil nota tækifærið og þakka öllum þeim fjölmörgu sem hafa á síðustu sex árum lagt leið sína inn á bloggsíðuna og lesið það sem þar hefur verið ritað. Sjálfur hef ég heimsótt síðuna oftast, eða 49.931 sinnum, Gunni og Magni koma þar nokkrum tugþúsundum á eftir og restin skiptist svo á mun fleiri lesendur og aðdáendur. Bloggsíðan hefur á þessum árum sem liðin eru frá opnun velt um 3,4 milljörðum króna á ársgrundvelli, þar af hef ég velt fyrir mér um 3,3 milljörðum. Lesendur hafa velt sér upp úr upphæðinni einnig auk þess sem nokkrir hafa velt þónokkru fyrir sér, án þess að ég nefni nokkrar upphæðir í því samhengi.

Það eru margvísleg tímamót sem eiga sér stað þegar bloggsíðan lokar. Á enda rennur langur og kvalarfullur kafli í sögu þjóðarinnar sem spannar heilt bankahrun, fjöldauppsagnir og landflótta. Upp rennur skeið velmegunar og hagvaxtar, en sá vöxtur verður knúinn áfram af skuldasöfnun og einkaneyslu. Þannig endurheimtum við aftur þá góðu tíma sem voru hér á landi áður en bloggsíðan tók til starfa.

Hér á bloggsíðunni hefur alla tíð verið rekin gallhörð jafnréttisstefna. Svo hörð að fæstir hafa í raun jafnað sig. Ég fór sjálfur í skuldajöfnun, greiðslujöfnun og kynjöfnun á sínum tíma og lagði til að aðrir gerðu slíkt hið sama, til að auka jöfnuð í samfélaginu. Þessi jafnréttisstefna hefur því miður gengið sér til húðar, þannig að í staðinn hef ég lagt til að jafna ætti um jafnréttisráð og jafna feminísk öfgasamtök við jörðu í leiðinni. Þær hugmyndir hafa heldur ekki mælst vel fyrir, sérstaklega ekki á athugasemdakerfi DV.is. Samfélagið logar stafnanna á milli vegna umræðu um ójafnrétti og enginn veit sitt rjúkandi ráð. Búið er að taka úr sölu strákaís og stelpuís en í staðinn er farið að búa til hvorugkynsísjafning með jafnaðarbragði. Brátt munu karl- og kvenfatadeildir verslana heyra sögunni til sem og karla- og kvennaklefar sundlauga. Hvar endar þetta? Það veit ég ekki, en eitt veit ég; köld eru kvennaráð. Nei ég meina, köld eru ráð. Best að kyngera ekkert, það gæti móðgað einhvern.

Allt er í heiminum hverfult og enginn veit sína ævina fyrr en öll er. Dag skal að kveldi lofa og sá hlær best sem síðast hlær. Í upphafi skyldi endann skoða og þegar öllu er á botninn hvolft í lok dagsins sést að til að ég losni nokkurn tímann út úr þessum ruglingslegu kveðjuorðum er best að höggva á hnútinn, draga hnífinn úr kúnni, bretta upp ermar og bíta á jaxlinn. Bloggið er búið og það verður ekki aftur snúið, nema blogcentral hætti við að hætta. Sem ég efast um úr þessu. Mér hefur verið gert að taka saman andlegar og veraldlegar eigur mínar hér á blogcentral og undirbúa brotthvarf á allra næstu vikum, áður en vefsvæðið lokar. Til að draga ekki lesendur og aðra aðdáendur á asnaeyrunum lengur en þörf krefur er því best að pakka saman og hætta strax. Eða kannski eftir þessa setningu. Núna. Allt í lagi, nú hætti ég. Ég lofa því. Kannski.

Endalokin túlka ég með ljóði
og tárin renna niður þrútinn hvarm
ég bít þó bara á jaxlinn og bölva smá í hljóði
starandi í sílikonfylltan eigin barm.

Einhver tæknileg mistök urðu hjá lýtalækninum mínum þarna í síðustu ljóðlínunni, það gengur bara betur næst.

Þeir sem vilja skora á mig að halda áfram að blogga á nýjum vettvangi geta hvatt mig til dáða hér: www.askoruntilforseta.is. Ég skal hugsa málið.

Með hinstu blogcentral kveðju.

Einar bless bless.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield: I got a book for my birthday "How to make it big" I had to take it back.

Orð í léttri sveiflu

Tue, 17 Jan 2012 23:58:52 GMT

Bombulegu lesendur.

Hvað er þetta sem flýgur þarna yfir höfuðborginni? Handbolti? Eða fljúgandi hálka kannski? Barrrrummmmbammmpisssss. Nýr brandari? Nei. Svona við nánari skoðun eru þetta líklega bara blikur á lofti. Það er mjög algeng sjón þessi dægrin. Þessi bloggfærsla er þematengd, þemað að þessu sinni er iðnaðar-eitthvað.

Iðnaðarsílikon: Best að byrja á að líta í eigin barm. Neibb, þarna er bara fita, ekkert sílikon. Svona þarf maður hreinlega að ganga á röðina, mann af manni og konu af konu, til að finna út hvar iðnaðarsílikonið er að finna og aftengja þá tifandi tímasprengju sem það ku vera samkvæmt sérfræðingum. Hafi það farið framhjá einhverjum þá hafa hundruðir kvenna (engir karlar svo vitað sé) fengið setta í sig brjóstapúða á undanförnum árum sem innihalda iðnaðarsílikon. Þessir púðar virðast gallaðir, hætta er á að sílikonið leki og þá er fjandinn laus. Ég kenni auðvitað í brjóst um viðkomandi. Lýtalæknirinn sem hve stórtækastur hefur verið í sílikonpúðunum er grunaður um að hafa jafnvel verið að setja þá í sjúklingana undir borðið. Undir skurðarborðið sem sagt, sem ég skil raunar ekkert í hvernig er hægt að gera. Gárungarnir segja að annaðhvert brjóst í bænum sé svart. Ég hef ekki náð í neinn gárung ennþá til að krefja hann skýringa á þessu. Stóra brjóstamálið er enn óupplýst.

Iðnaðarsalt: Hugtak sem var aðeins á fárra vitorði þar til fyrir skemstu að það komst í hámæli þegar gert var opinbert að það væri notað í matvæli. Miðað við fjölmiðlaumræðu er iðnaðarsalt stórhættulegt salt sem þó er alveg eins og venjulegt matarsalt nema í öðruvísi umbúðum. Þetta iðnaðarsalt hefur verið í dreifingu til matvælafyrirtækja hjá Ölgerðinni um langt árabil og enginn hefur sagt eitt aukatekið orð út af því. Bara kyngt því (saltinu sem sagt) og látið sem ekkert sé. Þar með talin matvæla- og heilbrigðiseftirlitin. Þegar leitað var viðbragða matvælaeftirlitsmanna kom í ljós að þeir höfðu misskilið hlutverk sitt hrapalega og voru búnir að vera að vega salt allan tímann í stað þess að vega og meta salt. Stóra saltmálið er því enn óupplýst.

Iðnaðarblogg: Saklaus skemmtun Einars Haf fram til þessa en í algjörri óvissu þessa stundina vegna fregna síðustu daga um óeðlilegt innihald iðnaðarsílikons og iðnaðarsalts, auk kadmíum og annarra þungmálma sem losna seint og illa úr líkamanum. Formaður lesendasamtakanna hefur gefið mér frest til föstudags að birta lista yfir þau orð og þær setningar sem innihalda þessi óæskilegu efni. Ég mun að sjálfsögðu ekki verða við þessari bón og málið telst því óupplýst.

Iðnaðarþorramatur: Nú þegar líður að þorranum velta margir því fyrir sér hvort hægt verði að grafa upp einhverja krassandi skandala um þorramatinn sjálfan, meðhöndlun hans og innihald. Hvað ef það kæmi nú í ljós að súrsuðu hrútspungarnir hefðu verið geymdir í iðnaðarsúr frá því í sláturtíðinni? Eða ef upp kæmist að slátrið væri fullt af iðnaðarmör? Hræðilegast af öllu yrði þó ef upp kæmist að þorramaturinn hefði á skipulegan hátt verið látinn kæsast og súrna viljandi og hann seldur þannig í búðum undir því yfirskyni að um hágæða íslenska vöru væri að ræða. Hmm, eitthvað í þessu passar nú ekki alveg. Ég pæli betur í því síðar og segi því á meðan að málið sé óupplýst.

Hver segir svo að lesendur verði ekki upplýstir af því að lesa þessa bloggsíðu?

Af iðnaði gæti ég sagt ykkur sögu mjög ljóta,
þar fara menn sjaldan að reglum, það þykir mér ljóst.
Nú þegar vísunni lýkur þá verð ég að þjóta
og staðsetja öll þessi sílikonútfylltu brjóst.

Bensín og olia hækkuðu ekki í verði meðan á gerð þessarar bloggfærslu stóð. Málið er í rannsókn en er enn ópplýst.

Einar saltaður.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield: My psychiatrist told me I was crazy. I told him I want a second opinion. He said okay you're ugly too.

Gleðilegt nýtt orð

Tue, 10 Jan 2012 23:22:01 GMT

Óvissu lesendur.

Nýtt ár, nýjar væntingar, nýtt blogg, ónýtur bloggari. Sami grauturinn, sama skálin, sama sagan, Ósama Bin Laden. Lesendur eru komnir í þagnarbindindi og áhugafólk um góða innganga mótmælir því harðlega hvernig Einar ber sig að við að skrifa fyrsta inngang ársins 2012. Því verður víst ekki breytt úr þessu.

Nú á þrettándanum rotuðu liðsmenn Umf. Þ.Sv. jólin á minnistæðan hátt. Tóku þeir sig til og hlóðu bálköst einn mikinn, skvettu á eldfimum vökva og báru eld að. Skvettu svo meiri vökva og dönsuðu viki-vaka meðan Sæplast-brettin brunnu til kaldra kola. Ekkert manntjón varð en eignartjón á brettunum varð umtalsvert. Í beinu framhaldi fór fram glæsileg flugeldasýning undir stjórn Björgunarsveitarinnar á Dalvík. Ýmsir aðilar lögðu í púkkið svo að úr yrði sú glæsisýning sem raun varð. Umf. Þ.Sv. var þar auðvitað framarlega í flokki. Að endingu bauð kvenfélagið upp á kakó og piparkökur og mæltist það afar vel fyrir, enda tekur á að dansa viki-vaka. Eitthvað fór þetta þó allt saman illa í mig, Einar, gjaldkera Umf. Þ.Sv., sem ældi minnst fjórum sinnum síðar um kvöldið og um nóttina. Umgangspestin lagði alls sex af sjö heimilsmönnum að Urðum flata á yfirreið sinni um svæðið - og get ég ekki sagt að fjósatíminn á laugardagsmorguninn hafi verið sá hressasti, svona í ljósi þess að það var eins og smávaltari hefði ekið yfir mann (fram og til baka). Allt fór þó vel að lokum, pestin gekk yfir og matarlystin náði sér á strik að nýju. Ekki veitir af, ekki viljum við að hann Einar horfalli alveg. Ég þá? Já hver annar. Æi gefðu mér brot (e. give me a break), nýtum tækifærið og fáum nokkrar tilkynningar.

Tilkynning frá vegagerðinni: Íbúar höfuðborgarsvæðisins, vinsamlegast ekki vera á ferðinni nema á vel búnum bílum. Helst alveg búnum bílum. Gjörsamlega búnum bílum. Þeir sem á annað borð þurfa að vera á ferðinni gætu að öðrum kosti fengið fyrir ferðina.

Tilkynning frá Ráðhúsi Reykjavíkur: Þeir fjölmörgu sem hafa ekki kunnað fótum sínum forráð í hálkunni undanfarið og ýmist fótbrotnað, ökklabrotnað, handleggsbrotnað, mjaðmarbrotnað eða niðurbrotnað vegna skorts á hálkuvörnum; Jón Gnarr mun ekki strá salti í sár ykkar, það er einfaldlega ekki ómaksins virði – hvorki fyrir hann né ykur.

Tilkynning frá hr. Ólafi Ragnari: Ég ætla ekki að bjóða mig fram aftur til embættis forseta Íslands nema síður sé og þið grátbiðjið mig kannski um það. Þó skyldi maður ekki útiloka neitt á þessum óvissutímum, ég er viss um það. Síðan er gaman að tala ekki hreint út og láta sprenglærða prófessora deila um það opinberlega hvað ég sagði eiginlega í nýársávarpi mínu.

Hér næst átti að vera ítarleg umfjöllun um Vaðlaheiðargöngin og arðsemi þeirra en í ljós kom á síðustu stundu að það borgaði sig engan veginn og því verður umfjölluninni sleppt um sinn – að minnsta kosti þar til næsta arðsemisskýrsla verður birt.

Eitt heitasta málið það sem af er nýju ári er án efa stóra sílikonmálið. Ekkert smá mál. Raunar fékk ég uppgefin málin á þessu áðan, þau eru 90-60-90. Grunur leikur á að yfir 400 konur hafi fengið svokallað iðnaðarsílikon í barminn í stað hefðbundins túttusílikons, eins og þeir segja fagmennirnir. Nú hefur komið í ljós að iðnaðarsílikonið átti að fara í gluggaþéttingarnar á skurðstofunni en ekki í brjóstapúðana. Læknirinn sem gerði þetta er í bobba....augljóslega.

Á nýju ári markmið set
og gamlar syndir út ég flet
sílikon fæ
og bætur í næ
þetta allt hlýtur að vera met.

Með snarræði tókst að koma í veg fyrir að kona yrði kjörin íþróttamaður ársins, þökk sé þeim 22 körlum sem kusu. Konurnar áttu að vísu engan séns að þessu sinni hvort eð er, enda Heiðar Helguson kjörinn verðskuldað. Til gamans má geta þess að hann hefur, á löngum og glæstum knattspyrnuferli, meðal annars klæðst keppnisbúningi Umf. Þ.Sv.

Einar 2012.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield: I went to see my doctor. "Doctor, every morning when I get up and look in the mirror... I feel like throwing up. What's wrong with me?" He said, "I don't know but your eyesight is perfect."

Orð við mótin ára

Sat, 31 Dec 2011 16:21:52 GMT

Góðir Íslendingar.

Já, það virðist stutt síðan síðast, en nú er aftur komið að því. Við skulum draga andann djúpt, loka á neikvæðar hugsanir og líta jákvæð til baka yfir farinn veg á árinu sem senn er við það að springa sitt síðasta. Munið svo bara að það er ekki nóg að draga andann djúpt heldur verðið þið einnig að anda frá ykkur fljótlega, annars endar þetta illa. Í tilefni áramóta mun Einar Haf enn á ný færa lesendum áramótahugvekju. Hugvekjan er venju samkvæmt unnin samkvæmt forskrift þekktra hugvekjusmiða á borð við forsætisráðherra, nema hvað að ýkjur og sjálfhyglisháttur verða í lágmarki.

Íslendingar eru heppin þjóð. Þó svo að það blasi kannski ekki við þá er hér allt í blússandi uppsveiflu. Þetta sýna hagtölurnar. Hagvöxturinn er kominn á syngjandi skrið, lagvöxtur er ágætur meðal tónlistarmanna og þvagvöxtur hefur sjaldan verið meiri sem skýrist af metneyslu á jólabjór. Verst hvað gengur illa að útskýra þetta fyrir þeim sem standa í biðröð eftir mat eða hafa dvalið á atvinnuleysisskránni í þrjú ár. En þið, ógæfusama úrtölufólk sem lesið þessa hugvekju, örvæntið ekki. Því sjá ég boða yður mikinn fögnuð sem veitast mun öllum lýðnum svo að lýðurinn veitist ekki að mér. Fögnuðurinn felst í því að fækka óæskilegum ráðherrum um sirka tvo og ganga í samfylkingu í átt til Brussel. Það hlýtur að duga eitthvað fram í janúar að minnsta kosti. Hmm...fyrirgefið, hér hefur slæðst inn óbreytt lína úr ávarpi Jóhönnu Sigurðardóttur sem flutt verður í kvöld. Fyrirgefið.

Þegar á móti blæs sækja Íslendingar ekki aðeins kraft sinn og styrk í óbeislaðar náttúruauðlindir þessa lands. Þeir sækja líka í menningararfinn. Fjársjóðskistu ljóða- og sagnamanna sem uppi hafa verið á liðnum öldum. Gamli Nói gamli Nói keyrir kassabíl. Kann hann ekki að stýra, brýtur alla gíra. Gamli Nói gamli Nói keyrir kassabíl. Meitlaðar ljóðlínur sem þessar hafa lifað með þjóðinni mann fram af manni og munu vonandi gera áfram um ókomna tíð. Íslendingar verða að vera meðvitaðir um uppruna sinn og forfeður til að geta kortlagt framtíðina og skipað sér sess sem þjóð meðal þjóða.

Jón Sigurðsson hefði orðið hundgamall á árinu hefði hann lifað. Sömu sögu má segja um Hannes Hafstein og Jónas Hallgrímsson. Hvað skyldu þessir menn hafa velt sér marga hringi í gröfinni á árinu yfir hinu og þessu uppþotinu, hinu og þessu klúðrinu og hinu og þessu hneykslinu? Það er engin leið að vita, við getum aðeins ímyndað okkur það. En burtséð frá öllu klúðri og allri vitleysu þá skulum við sem þjóð líta stolt og bjartsýn fram á veginn. Við höfum jú enn íslensku sauðkindina – og vonandi að stjórnvöld taki hana ekki frá okkur. Hún á heima í öllum áramótahugvekjum enda ein lífæða samfélags okkar enn þann dag í dag. Það er sama hvar borið er niður, alltaf kemur féð við sögu. Fjármálagjörningar, fjárplógsstarfsemi, fjári góður, kindarlegur, sauður, gemsi, alveg ær, súrsaðir hrútspungar. Nokkur hugtök sem eru okkur Íslendingum töm og við eigum að þakka hverjum? Jú, íslensku sauðkindinni. Ég veit ekki með ykkur en ég bíð spenntur eftir sömu tuggunni á árinu 2012. Ég er að hugsa um að byrja á að japla eitthvað aðeins á IceSave en trappa mig svo niður í beinu framhaldi.

Góðir Íslendingar, þegar við lítum yfir sviðið, horfum til baka, síðan fram og svo aftur til baka sjáum við það best sjálf hversu öfundsverð við erum af svo ótal mörgum hlutum. Ég man bara ekki alveg í svipinn hvaða hlutir þetta eru. Nema auðvitað sauðkindin, en það hefur svo sem margoft komið fram í máli mínu.

Aftur koma áramót
og enn er staðan býsna snúin
kannski er það sárabót
að þessi hugvekja er búin.

Að endingu óska ég ykkur öllum góðs gamlárskvölds, árs og friðar, með von um áframhaldandi þráhyggjublogg um íslensku sauðkindina og fleiri kynlega kvisti á árinu 2012.

Áramótakveðjur

Einar flugeldur.

Tilvitnun dagsins:
Olli: En það er nú allt önnur ella, enda hét hún Elín og var kölluð.......Ella!

Bráðum koma blessuð orðin

Fri, 23 Dec 2011 23:33:23 GMT

Músastigalegu lesendur.

Já nú finn ég hvernig heilagleikinn færist yfir. Jólaandinn er yfir og allt um kring og jólastjörnunar skína svo glitrandi skærar. Jólabloggarinn Einar Haf er kominn í hátíðargírinn og þá verður ekki aftur snúið. Ekki nema auðvitað að um sé að ræða bakkgír. En ég held að svo sé ekki.

Miklir umhleypingar eru í veðrinu þessa dagana þannig að maður veit ekki hvaðan á sig stendur veðrið. Þið verðið að fyrirgefa veðrið, það breytir því enginn. Þeir sem ætla að vera á ferðinni á morgun, aðfangadag, ættu að hugsa sig tvisvar eða þrisvar um og hugsanlega að halda kyrru fyrir frekar en að ana út í vitleysuna. Þetta á líka við um jólasveinana. Þegar svona stendur á verður manni hugsað til þess hvernig þetta var nú þarna í fyrndinni þegar samgöngur voru mun frumstæðari en nú og fólk þurfti á milli staða í hvaða veðri sem var. María og Jósep gátu til að mynda ekki reitt sig á björgunarsveitir, snjóbíla eða vélsleða þegar þau börðust milli skafla þarna í eyðimörkinni um árið í leit að gistihúsi. Ekki var gönguskónum eða kraftgöllunum fyrir að fara. Nei, aldeilis ekki. Það hefur sennilega bjargað þeim að asninn sem þau riðu á var fjórhjóladrifinn.

Margir gæddu sér á skötu eða skötulíki í dag, Þorláksmessu. Sjálfur var ég þar á meðal og varð ekki meint af. Hins vegar held ég að þeim kverkaskít sem fyrir var í öndunarveginum hjá mér hafi orðið verulega meint af, enda skatan það römm að hún bægir burt öllu óæskilegu sem fyrir verður á leið niður í maga – og hugsanlega enn lengra. Jólahreingerningunni lauk sem sé formlega að lokinni þessari máltíð. Innri friður var fundinn.

Jólagjöf Kjaradóms í ár fólst í því að draga til baka launalækkanir æðstu embættismanna í landinu og hefur það vitaskuld mælst afar vel fyrir. Jólagjöfin mín í ár er, ólíkt þessari gjöf, ekki metin til fjár vegna þess að jólastjarnan hefur svarað mínum bænum. Nei bíddu við, þarna hef ég flækt mig í einu jólalaginu. Jæja. Jólagjafirnar eru margar og misjafnar auðvitað, þið þurfið ekki mig til að segja ykkur það. Svo dæmi séu tekin er jólagjöfin frá Moody’s óbreytt lánshæfismat, gjöfin frá Tchengiz bræðrum er fokk jú merki og milljarða skuldir sem aldrei innheimtast, gjöfin frá veðurstofunni er stormviðvörun og gjöfin frá mér er bloggfærsla. Hver sagði svo að jólagjöfin í ár væri spjaldtölva?

Best að glugga aðeins í bókatíðindin fyrir svefninn.

Einvígið: Æsispennandi saga sem segir frá einvígi þeirra Arnaldar Indriðasonar og Yrsu Sigurðardóttur um hver verður metsölurithöfundurinn þessi jólin. Í forgrunni fara fram tafleinvígi aldarinnar þar sem þau tefla við páfann, sitt í hvoru lagi. Rétt er að taka fram að endir bókarinnar er óvæntur.

Kross-fit: Nýstárleg líkamsræktarbók þar sem Einar Haf, varahringjari og varameðhjálpari, leiðir lesendur í gegnum æfingakerfi sem gengur út á að koma fyrir ljósakrossum í kirkjugarðinum á Urðum og reyna síðan að halda gönguleið gegnum garðinn opinni á aðventunni þrátt fyrir stöðuga ofankomu og skafrenning.

Stóra Disney köku- og brauðbókin: Áfram halda frægir matreiðslumenn að sýna fram á hvernig megi matreiða ykkar uppáhalds Disney persónu á mis ógeðfelldan hátt. Hverjum langar í Alladín-andabringu? Þið vitið, þessi blái líflegi sem Laddi leiklas fyrir. Ef ykkur líst ekki á það getið þið spreytt ykkur á innbökuðum Dúmbó. Nú eða Simba-purusteik. Möguleikarnir eru nánast óþrjótandi, en reyndar einnig óætir margir hverjir.

Kertasníkir nálgast mannaból
og sjálfur hef ég könnu upp á stól.
Elskið þið friðinn,
strjúkið svo kviðinn
vonandi eigið þið gleðileg jól.

Að endingu sendi ég ykkur öllum mínar bestu óskir um gleði- og gæfuríka jólahátíð.

Einar jóli.

Tilvitnun dagsins:
Skrámur: Þú skalt fá þetta borgað!

Frá orðanna hásal

Thu, 15 Dec 2011 23:06:23 GMT

Þvörusleikislegu lesendur.

Já, nú líður senn að jólum - enn eina ferðina. Jólaundirbúningur stendur því sem hæst þessa dagana, því hvar væru jólin án undirbúnings? Á þessum árstíma hef ég áður sagt frá afar eggjandi jólaundirbúningi sem ég skarta gjarnan sjálfur vilji ég láta taka eftir mér. Það kallast þó varla hefðbundinn jólaundirbúningur, það myndi vera svokallað föðurland. Sérstaklega þegar kuldinn herjar á. Jólabakstur er víða hafinn eða í þann mund að hefast. Hmm....ég meina hefjast. Smá bakstursgrín. Sko, ég get gert fleira en bara að baka vandræði.

Fastur liður í undirbúningi jólanna er þegar ég segi lesendum mínum frá því að fengitíminn sé formlega hafinn í fjárhúsunum. Jólin byrja ekki í IKEA, þau byrja í efstu krónni hjá hrútunum og stigmagnast síðan. Vitaskuld er um að ræða frjálsar ástir í anda kristinna kenninga, en af vinsemd við hrútana og ærnar verður ekki greint frá því í smáatriðum hvernig þetta nákvæmlega fer fram. Þeim sem hafa frekari áhuga á að kynna sér þessi mál er bent á 118, þeir svara öllu.

Þegar mamma hringdi í 118 sagði ég: 118 - svarar Höllu. Sjálfur svara ég alltaf mömmu minni og geri það sem hún segir, í einu og Höllu. Ég meina öllu. Mamma mín heitir Halla, hafið þið ekki áttað ykkur á því nú þegar.

Helduru að allir hafi náð þessu? Ég er ekki viss. Ég held samt áfram. Held ég. Fólksflótti frá landinu er umtalsverður, samkvæmt opinberum tölum og rennilásum. Noregur heillar, en þar virðist grasið margfalt grænna en hér. Þar er hins vegar ekki hægt að segja að smjörið drjúpi af hverju strái, það vita þeir sem fylgst hafa með fréttum undanfarið. Stjórnvöld telja að tölur um brottflutninga frá landinu séu stórlega ýktar og að þetta sé í raun alltaf sama fólkið sem er að flytja úr landi. Samt sé ástandið grafalvarlegt og einhvern veginn verði að bregðast við. Til að koma í veg fyrir áframhaldandi óæskilega fækkun skattgreiðenda verður því gripið til þess ráðs á næstunni að reisa skjaldborg hringinn í kringum landið sem enginn kemst yfir nema fuglinn fljúgandi. Jafnframt verður hart tekið á ólöglegum útflytjendum sem reyna að smygla sér úr landi.

Jólin hafa nálgast enn frekar frá því í innganginum þegar sagt var að senn liði að jólum. Tíminn hreinlega flýgur áfram eins og hreindýrasleði ameríska kólasveinsins og því fer jólaöngþveitið senn að taka völdin. Þá fæst ekki við neitt ráðið, fólk ráfar stjórnlaust búð úr búð og í úrabúð, spænir í sig mandarínur og konfekt og leitar að jólaandanum, svo fáein dæmi séu tekin. Jólabækurnar eru einnig fyrirferðamiklar og þess vegna ekki úr vegi að glöggva sig aðeins betur á nokkrum þeirra:

IceSave 4, Engin eru jól án IceSave: Saga sem flestir höfðu vonað að yrði bara gefin út í þremur bindum, en enn og aftur koma höfundar þessa magnaða innlánafyrirbæris okkur í koll og á kaldan klaka, nú með dyggri aðstoð EFTA dómstólsins. Sökktu þér í heim botnlauss klúðurs og milljarða vaxtagreiðslna. Bretar og Hollendingar mæla með bókinni, þrátt fyrir að skilja ekki hvað í henni standi. Ekki náðist í Svavar Gestsson vegna gerðar þessarar umfjöllunar.

Trölli sem stal jólunum: Þessi sígilda saga, nú í endurútgáfu. Tilvalin í jólapakkann. Trölli er að þessu sinni leikinn af EFTA dómstólnum.

Gamlinginn sem skreið út um gluggann: Hjartnæm saga um háaldraðan forsætisráðherra sem í stað þess að koma út um forstofudyrnar og mæta þar almenningi ákveður að skríða út um glugga á bakhlið alþingishússins og forða sér í skjól. Sagan er uppspuni frá rótum og byggir ekki á raunverulegum atburðum.

101 sígild krafa: Drepfyndnar og sprenghlægilegar forgangskröfur í þrotabú gömlu bankanna, hver annarri fyndnari. 100 milljónir, 350 milljónir, 1 milljarður. Þú hreinlega engist um af hlátri þegar þú lest kaflann um launakröfur gömlu bankastjóranna.

Símaskráin 2011: Vönduð endurútgáfa á þessu vinsæla skáldverki. Öll gömlu góðu númerin á einum stað, auk strípalinga á forsíðu og baksíðu. Nú er kápan einnig fáanleg sérstaklega sem píluspjald, ætlað feministum.

Já, þessi umfjöllun virðist gjörsamlega hafa misst marks. Við skulum því bara hætta þessu rugli og halda áfram að undirbúa okkur fyrir komu jólanna.

Fólksflótti og Gillz og Æseif
lítið er um blíðuhót.
Engu að síður koma jólin,
og skömmu síðar áramót.

Engir gamlir kallar tóku í nefið og snéru sér í hring meðan á gerð þessarar bloggfærslu stóð.

Jóla-Einar.

Tilvitnun dagsins:
Skrámur: Þú ert búinn að leggja líf okkar í rúst. Tólf dansandi meyjarnar komu í gærkvöldi og slógust við átta feitu mjaltakonurnar, því þær komu að þeim með ellefu álfunum stökkvandi. Það voru átta sjúkrabílar hérna í gærkvöldi!

Ég sá orðið kyssa jólasvein

Sat, 10 Dec 2011 00:27:18 GMT

Krúttsprengjulegu lesendur.

Hann er mættur aftur eftir stutt leyfi frá störfum og skyndiinnlögn á bloggheilsuhælið í Hvergilandi. Einar Haf gírar sig upp í jólagírinn og færir lesendum jólin, hvort sem þeim líkar það betur eða verr. Jólin mín, jólin mín og þín. Jólaklukkurnar í Urðakirkju klingja svo skært, en jafnframt virðist eitthvað klingja í höfðinu á Einari - hann hlýtur að hafa verið klukkaður. Hvað áttu við? Kirkjuklukkaður? Nei hættu nú alveg, hver hleypti þessum manni út af bloggheilsuhælinu, ég bara spyr?

Kínverski fjárfestirinn og Íslandsvinurinn Huang Nubo leitar nú logandi ljósi að einhverju sem hann getur keypt á Íslandi, með leyfi stjórnvalda. Ekki gekk upp að kaupa Grímsstaði á Fjöllum, og kannski eins gott – enda væri Kínverjinn eflaust frosinn þar fastur nú með Kínaglottið og seðlabúntin föst í rassvasanum í 25 stiga frosti. Kínverjar þola ekki svona mikið frost, þeir springa bara. Var þessi brandari ekki afgreiddur í síðustu bloggfærslu? Greinilega ekki. Málið er í rannsókn.

Reynt hefur verið að þagga skipulega niður þátttöku íslenska kvennalandsliðsins í handknattleik á heimsmeistaramótinu sem fram fer í Brasilíu þessa dagana. Fjölmiðlar forðast að flytja fréttir af leikjum liðsins og passað er upp á að hafa útsendingarnar lokaðar og læstar. Nú síðast vann liðið glæsilegan sigur á Kína 23-16, þar áður á Þjóðverjum 26-20 og enn áður á Svartfjallalandi 22-21. Liðið er komið í 16 liða úrslit og mætir þar Rússum. Þegar íslensku strákarnir fréttu af þessu sögðu þeir: ...og hverjum er ekki sama? Málið er í rannsókn.

Hér var að berast frétt. Allt upplagið af bókinni ,,Mannasiðir Gillz" hefur verið innkallað vegna leynds galla, sem kom ekki í ljós fyrr en eftir nokkuð stífan lestur bókarinnar. Bækurnar sem Gillz hefur gefið út hingað til verða þó fáanlegar áfram í einum pakka nú fyrir jólin undir nafninu ,,Þríleikur Gillz". Ekki er búist við að bækurnar seljist sem nokkru nemur. Málið er í rannsókn.

Norðmenn glíma við mikinn smjörskort þessa dagana. Okkur Íslendingum leiðist það ekki, enda eigum við nóg smjör. Það er gaman að eiga nóg af einhverju sem Norðmenn eiga ekki, svona til tilbreytingar. Raunar er það bara tvennt sem mér dettur í hug að við eigum meira af en Norðmenn, við eigum meira af skuldum og meira af smjöri. Af flestu öðru eiga Norðmenn mun meira en við. Málið er ekki í rannsókn.

Sko, þarna gabbaði ég ykkur. Málið er nefnilega í rannsókn.

Þessa dagana er margt fólk í neyslu. Mjög stífri neyslu. Nánast lífshættulegri neyslu. Einkaneyslu. Jólaneyslu. Þetta fólk má ekki sjá tilboð á jólabókum, jólasmákökum eða laufabrauði, þá er það rokið til og kaupir. Það má ekki fréttast af lágvöruverðsverslun sem opin er allan sólarhringinn, það má ekki spyrjast út að ný fatabúð sé að opna og það má varla auglýsa spjaldtölvur á afslætti. Alltaf er þetta fólk mætt og byrjað í neyslu, áður en vísakorti er veifað. Flestum ofbýður innkaupagleðin og ofneyslan en réttlæta það með því að þetta sé jú allt í nafni föðurins, sonarins og hins heilaga kaupanda. Taktu þúsundakall framyfir og ég ætla að fá einn poka með, takk.

Evrópusambandið riðar nú til falls og ráðamenn vita ekki hvað eigi til bragðs að taka. Íslendingum langar að vera með og sækja nú um að fá að sitja í súpunni með restinni af álfunni, annað sé bara púkó. Málið er því miður ekki í rannsókn.

Nú á aðventunni hef ég afrekað að fara á tvö jólahlaðborð. Samt er ég orðinn svangur aftur. Málið er vonandi ekki í rannsókn.

Jólin sækja stöðugt á
þar til loks að landi ná
mollið fyllist
fólkið tryllist
öðruvísi mér áður brá.

Þessi bloggfærsla kom næst á eftir KEA jólahangikjötinu í nýjustu bragðprófun DV.

Einar á aðventu.

Tilvitnun dagsins:
Skrámur: ...og mamma drekkur nú eina viskí á dag með 60 grömmum af róandi. Ég er mjög svekktur út í þig!

Orð í tali og tónum

Sat, 26 Nov 2011 00:31:34 GMT

Útblásnu lesendur.

Já þrátt fyrir allt heldur lífið áfram og þar af leiðandi heldur bloggið áfram. Það er kannski ekkert náttúrulögmál heldur mun frekar þrálát meinloka í höfði Einars Haf sem sérfræðingar standa ráðþrota gagnvart. Jafnvel tryggustu lesendur eru að gefast upp á blaðrandanum sem boðið er upp á hér með reglulegu millibili – en með hnitmiðaðri markaðssetningu og/eða hótunum og ofbeldi ætti Einar að geta náð eyrum og augum þeirra aftur. Tíminn einn mun leiða það í ljós.

Ekki tókst að draga í víkingalottóinu síðastliðið miðvikudagskvöld vegna óviðráðanlegra orsaka eins og það var orðað í fréttatilkynningu. Já einmitt, á maður að trúa því. Hvaða orsakir eru svo óviðráðanlegar að ekki er hægt að draga í lottóinu? Hver hafði raunverulega hag af því að fresta útdrættinum, svona í ljósi þess að potturinn var 2,5 milljarðar króna. Bloggsíðuritara detta nokkrar ástæður í hug.
1) Loftslanga fór í sundur sem gerði það að verkum að lottóvélin varð loftlaus og enginn starfsmaður í stúdíóinu hafði nægt loft í lungunum til að blása upp öllum 48 kúlunum.
2) Sviðsmaður týndi tölunni, eða raunar tölunum, og fann þær ekki í tæka tíð.
3) Sviðsmaður fékk kúlu á höfuðið þar sem gleymdist að loka lottóvélinni og lá hann óvígur eftir.
4) Norðmenn sögðu að útdrættinum hefði verið frestað, drógu í laumi og hirtu allan gróðann sjálfir. Sendu síðan út plat-tölur morguninn eftir sem enginn hafði réttar.

Nú hefur Kínverjanum Ching Chong Chinaman (hann heitir eitthvað þannig allavega) verið meinað að kaupa Grímsstaði á Fjöllum - á þeirri forsendu að hann sé útlenskur útlendingur og að svoleiðis menn hafi ekkert með risastórar bújarðir á Íslandi að gera. Líklegt er talið að Kínverjinn muni springa úr reiði í kjölfar þessarar ákvörðunar, í síðasta lagi um áramótin - Kínverjar eru jú vanir því að springa þá.

Aðventan er nú á næsta leyti með öllu tilheyrandi. Kveikt verður á fyrsta kerti aðventukransins á sunnudag og ætti það að kveikja í einhverjum. Að minnsta kosti ef ekki er varlega farið með eldspýturnar. Fyrsta kertið heitir Spádómakertið, og er til minningar um forna spádóma og spádómamenn sem spáðu því meðal annars að Ísland yrði alþjóðleg fjármálamiðstöð í náinni framtíð. Líkt og kertið sjálft fuðruðu þessir spádómar upp um og eftir góðæri og ekkert hefur bólað á þeim síðan.

Nýlega birtist í Norðurslóð æsifrétt þess efnis að ungmennafélagið Þorsteinn Svörfuður hygðist yfirtaka rekstur Sundskála Svarfdæla. Greinilegt er að fundurinn sem stjórn félagsins átti með bæjarstjóra nýverið um málefni Sundskálans hefur verið hleraður og efni hans lekið viljandi út í kjölfarið - til að skapa væntingar úti í samfélaginu. Hið rétta er að þreifingar eiga sér stað um rekstrarfyrirkomulag skálans í framtíðinni og Doddi Svörf er tilbúinn að mála kar laugarinnar reddi sveitarfélagið málningu, en annars er málið á það viðkvæmu stigi að ég þori ekki að segja meira – enda veit ég hversu viðkvæmir lesendur eru.

Bjarni Ben var endurkjörinn formaður Sjálfstæðisflokksins nýverið. Hann hlaut nauma yfirburðakosningu þar sem litlu munaði að mjótt yrði á munum. Lengi vel leit út fyrir að Sjálfstæðismenn ætluðu að kjósa konu sem formann en með snarræði tókst að fá þá ofan af því. Davíð Oddsson endaði svo á að koma í ræðustól og segja nokkra fimmaurabrandara á kostnað skattgreiðenda og ríkisstjórnarinnar – og eftir það hélt hver til síns heima og lifðu allir glaðir og hamingjusamir upp frá því. Endir.

Amma mín, Guðlaug Anna Guðnadóttir, andaðist á Fjórðungssjúkrahúsinu á Akureyri síðastliðinn miðvikudag eftir skammvinn veikindi. Útför hennar verður gerð frá Urðakirkju þriðjudaginn 6. desember næstkomandi. Blessuð sé minning hennar, megi hún hvíla í friði.

Í Kína þeir af seðlum eiga miklu meira en glás
og eru því í mikilli og hraðri stórútrás
þeir mega þó ekki fá Grímsstaðina á Fjöllunum
því þar búa sveinar sem fundu hann Jón á Völlunum.

Rosalega var þetta klúr vísa. Ég hefði sennilega átt að nota Mastercard frekar.

Einar með sjálfum sér.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield: She was old too, when she went to school they didn't have history.

Orð, já og nóg af þeim

Thu, 17 Nov 2011 00:00:04 GMT

Kýrskýru lesendur,

Í dag (gær) er dagur íslenskrar tungu. Haldið hefur verið upp á daginn víðsvegar um landið á fjölbreyttan hátt. Einn liður í hátíðarhöldunum felst í því að Einar Haf ritar bloggfærslu, lætur á veraldarvefinn og áhugamenn um rökfræðilega uppbyggingu íslensks ritmáls hlæja sig máttlausa í kjölfarið þar sem ekki stendur steinn yfir steini hjá Einari frekar en fyrri daginn. Þessi bloggfærsla er birt með fyrirvara um málfarsskekkjur og stafsetningarvillur, hvort sem það splittar diff fyrir ykkur eður ei. Hmm...afsakið, þarna átti að standa: hvort sem þið látið ykkur það í léttu rúmi liggja eður ei.

Undirritaður er nú snúinn aftur á beit í heimahaganum eftir útlegð á suðurströnd Bretlands, nánar til tekið í Austur-Sussex skíri, enn nánar til tekið í Bjartá (e. Bright-on). Ferðin var knöpp en ánægjuleg og var gaman að sjá ýmislegt sem maður hafði aldrei séð áður. Má þar nefna kastalabyggingar, þröngar verslunargötur þar sem þriðja hver hurð var inngangur á krá, Iceland Express flugvél, fisk og franskar og dæmigerða Breta í sínu náttúrulega umhverfi. Allir voru Bretarnir kurteisin uppmáluð og ekkert nema vingjarnlegheit en svona fyrst það er dagur íslenskrar tungu mætti setja út á það að íslenskunni þarna úti er verulega ábótavant. Þannig mun það raunar vera nánast alls staðar annars staðar en á Íslandi.

Tilgangur ferðarinnar, að minnsta kosti á yfirborðinu, var að halda árshátíð á laugardagskvöldið. Og það varð úr. Haldin var árshátíð í anda ársins 2007 í sal Grand hótelsins í Bjartá. Það var einmitt andakjöt í aðalrétt, sennilega af anda ársins 2007. Kjötið var bragðgott en því leiddist dálítið á disknum. Fyrir minn smekk hefði verið betra að hafa sósu og kartöflur með. Með þessu var boðið upp á vín. Þó ekki sama vín og Jesús bjó til úr vatninu þarna um árið, enda hafa slík vín ekki fengist eftir að kreppan skall á. Forrétturinn og eftirrétturinn voru ágætir, eða allavega ætir, og síðan var barinn opnaður og þar var hægt að versla ýmsar veigar á uppþembu verði. Stiginn var diskódans til klukkan tvö eftir miðnætti en þá skelltu þeir bresku í lás og héldu heim í háttinn með skonsu og tebolla. Hinir skemmtanaglöðu og veigaþyrstu íslensku endurskoðendur, bókarar og makar þeirra höfðu ekki allir fengið sig full sadda á þessum tímapunkti og héldu gleðskapnum áfram á götum úti og á öðrum vafasömum stöðum sem ekki verða tilgreindir hér. Allt endaði vel og engum varð meint af svo vitað sé. Talið er að ég hafi tekið þátt í þessu upp að einhverju marki að einhverju leyti en það hefur ekki fengist staðfest af mér. Ekki frekar en það að ég sé útsendari sérstaks saksóknara sem hafi í tvö ár þóst vera að vinna við bókhald og endurskoðun en í raun verið að safna upplýsingum um orsakir og aðdraganda efnahagshrunsins. Úbbs....ég á við......ég sagði ekki neitt.

Allar ferðir enda og það gerði þessi ferð einnig. Lent var í bálhvössum sunnanvindi á Keflavíkurflugvelli aðfaranótt þriðjudags og síðan flaug ég heim í hádeginu á þriðjudag. Heimkoman var ekki vel góð þar sem amma mín blessunin var komin með lungnabólgu og var í súrefni á gjörgæsludeildinni. Sú staða er óbreytt og er líðan hennar stöðug þegar þetta er ritað.

Áður en ég flaug heim hafði ég gripið með mér glóðvolga úr saumavél Henson nýja og glæsilega Umf. Þ.Sv. keppnisbúninga félagsmanna og annarra sem höfðu haft vit á að panta sér búning. Búninganefnd er í þessum skrifuðu orðum að dreifa búningunum til hinna heppnu viðtakenda.

Af Umf. Þ.Sv. er annars það að frétta að næstkomandi laugardagskvöld verður haldið brúsmót í félagsheimilinu Rimum. Mótið hefur verið auglýst og standa því vonir stjórnar Þ.Sv. til þess að einhverjir sjái sér fært að mæta. Það eru bæði verðlaun og veitingar. Og hver veit nema Fræknir feðgar dusti rykið af sjálfum sér og spilastokkunum og taki þátt. Það á eftir að koma í ljós.

Staðan finnst mér frekar súr
og óskandi að hún batnaði.
Ég sjálfur þyki frekar klúr,
í aðhaldsundirfatnaði.

Einar heimkominn.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield: When my old man wanted sex, my mother would show him a picture of me.

Orð í togi

Wed, 09 Nov 2011 23:16:47 GMT

Skæðu lesendur.

Hvað á nú að fara að gera? Dansa súmba? Skokka á vegg? Banga chicks? Víkka dressið? Poppa popp? Fleyta kellingar? Pissa bak við hurð? Berja hausnum við steininn? Blogga einhvern fjandann? Af mörgum góðum kostum er það sá síðasti sem verður fyrir valinu að þessu sinni. Þetta þarf ekki endilega að koma á óvart í ljósi þess að við erum stödd á bloggsíðu Einars Haf, frægs bloggofstopamanns og nútímadansara. Efnisgreinarnar sem fara hér á eftir eru ekki við hæfi viðkvæmra. Blogcentral.einarhaf.is...eins og banki á að vera.

Á allra næstu dögum eru væntanlegir nýir keppnisbúningar fyrir félagsmenn ungmennafélagsins Þorsteins Svörfuðar. Það er að segja þá sem pöntuðu sér búning. Treyjurnar verða bæði með stuttar ermar og síðar, þó síðar verði. Einhverjir ganga alla leið og fjárfesta einnig í stuttbuxum í stíl og eiturgulum sokkum - sem eru eitt helsta kennileiti búningsins. Er það von stjórnar ungmennafélagsins að eftir afhendingu muni hinir heppnu eigendur flagga búningnum óspart, þó einkum og sér í lagi við hátíðleg tækifæri s.s. fálkaorðuútnefningar og vígsluathafnir ýmiskonar. Óáreiðanlegar heimildir herma að séra Magnús sóknarprestur muni einmitt klæðast markmannshempunni á 150 ára afmæli Vallakirkju 20. nóvember næstkomandi. Þetta hefur ekki fengist staðfest af sóknarnefnd, sem vildi þó taka fram að sókn væri besta vörnin. Alveg eins og liðsmenn Þ.Sv. hafa alltaf sagt.

Af ungmennafélaginu er það annars að frétta að til stendur að halda brúsmót Þorsteins Svörfuðar laugardagskvöldið 19. nóvember næstkomandi í félagsheimilinu Rimum. Framtakið er runnið undan rifjum brúskempna í stjórn ungmennafélagsins og er það því óskandi að brússpilarar allra landa taki saman höndum og mæti galvaskir til leiks. Sérstaklega myndi það gleðja gjaldkerann og tékkareikning félagsins. Það er að vísu önnur saga og verður hún ekki rakin frekar hér sökum bankaleyndar. Vegleg verðlaun og kaffiveitingar ættu að geta lokkað að helstu spilakempur svæðisins, en samningaviðræður standa nú yfir við Eurosport um beina útsendingu frá mótinu.

Eins og áður hefur verið greint frá verður árshátíð KPMG á Íslandi haldin í Brighton á Englandi næstkomandi laugardagskvöld. Í ljósi fjölda lausra veislusala og sárrar þarfar fyrir einkaneyslu í íslenska hagkerfinu um þessar mundir gæti þessi ráðahagur sætt furðu. Og það gerir hann örugglega. Er ekki verið að sækja vatnið yfir lækinn? Er ekki verið að fara langt yfir skammt? Er ekki verið að ruglast á árunum 2007 og 2011? Maður spyr sig. Ég veit það ekki, enda flýt ég sofandi að feigðarósi góðæris og gullsnúða og hyggst reiða af hendi fúlgu fjár (ekki fúlgur heldur fúlgu) fyrir það eitt að slást í hóp annarra ferðalanga sem þyrstir í H&M og enskt sjávarloft. Einmitt. Hugsast getur að ég einbeiti mér að jólagjafakaupum í þessum skreppitúr, og þá sérstaklega annarra manna jólagjafakaupum. Ég horfi á aðra versla og fer svo sjálfur á pöbbinn á eftir. Dæmigert.

Að endingu má nefna að Silvio Berlusconi forsætisráðherra Ítalíu hyggst hætta í pólitík vegna þess að Ítalía er á hausnum. Mun hann á næstunni setjast í helgan stein og snúa sér alfarið að fyrirsætum, framhjáhaldi og AC Milan - en pólitíkin hefur tekið frá honum dýrmætan tíma í gegnum tíðina sem annars hefði farið í að sinna þessum málaflokkum.

Á netið öppin appast inn
tæknin tekur völdin.
Les ég ykkur pistilinn
berrassaður oft á kvöldin.

Þessi bloggfærsla er ekki einu sinni snjöll þó svo að hún sé skoðuð með snjallsíma.

Einar Brighton.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield: When I was born the doctor slapped my mother.

Nóv í orðember

Sat, 05 Nov 2011 23:34:08 GMT

Kisulegu lesendur.

Inngangurinn skellur á af miklum þunga. 60% of miklum þunga – fyrir þá sem lásu síðustu færslu. Þyngslin eru tákn um það hversu þunga áherslu Einar leggur á inngangana í bloggfærslum sínum. Inngangarnir fjalla yfirleitt um það hvernig er að semja innganga og hafa lesendur gjarnan gaman af að fylgjast með. Þessi inngangur er um margt sérstakur þar sem hann fjallar um hvernig inngangarnir fjalla alltaf um hvernig inngangsskrifin fara fram. Sjálfhverfara verður það varla.

Hvað var maðurinn að tala um? Ekki veit ég það, en hitt veit ég að hann er feitilíus. Jarðarbúar fitna stöðugt að meðaltali og þeim fjölgar líka stöðugt. Nú hefur einhver gáfulegur tekið sig til og talið hvern einn og einasta og fengið út 7 milljarða og einhverja í viðbót. Sjömilljarðasti jarðarbúinn kom í heiminn nýlega og var honum misvel tekið. Landrými minnkar með hverju árinu, en munnunum sem metta þarf fjölgar hins vegar stöðugt. Vesturlandabúar spikast, íbúar í Afríku eru margir hverjir að horfalla. Hér felst því lausnin augljóslega í því að fitujafna. Það er til nóg af uppsafnaðri fitu handa öllum. Enginn ætti að þurfa að líða hungur og sult, það er til nóg fita í heiminum. Vesturlandabúar, sérstaklega Íslendingar, myndu líka þiggja það væri hægt að flytja fituna úr landi og bæta henni á íbúa í öðrum heimsálfum þar sem fita er af skornum skammti.

Nú þegar kominn er 5. nóvember keppast hagsmunaaðilar, þ.e.a.s. markaðsmenn, kaupmenn og jólasveinar, við að auglýsa jólin – og minna á að þau komi nú fyrr en seinna og ekki mikið seinna en það. Full snemmt í rassinn gripið, ef þannig má að orði komast. Allir starfandi tónlistarmenn í landinu ætla að halda jólatónleika og hika ekki við að auglýsa þá, jólahlaðborðin verða á boðstólnum, eða borðinu, frá og með 18. nóvember, jólabjórinn fer að detta í búðir með tilheyrandi drykkjulátum og svalli, jólaölið er nú þegar mætt og verslanir á borð við Rúmfatalagerinn og IKEA hafa nú þegar, og raunar fyrir lifandi löngu, kappskreytt líkt og komin væri þorláksmessa. Er ekki efnishyggjan að bera boðskapinn ofurliði? Er ekki jólaverslunin farin að teygja anga sína ansi langt? Er í lagi að jólasveinarnir séu mættir til manna níu helgum fyrir jól, þegar ekki er einu sinni búið að reykja jólahangikjötið? Er ekki verið að þynna út hátíðleikann sem jólunum fylgir? Ég velti því fyrir mér og þið vonandi líka, en á meðan við hugsum málið skulum við klappa saman lófunum, stappa niður fótunum, rugga okkur í lendunum og snúa okkur í hring. Ekki? Nú jæja, ræðum þá bara eitthvað annað.

Íslensku útrásinni er ekki lokið. Góðærið á sér enn griðarstað. Hvar þá helst? Til dæmis hjá endurskoðendum. Og dæmi um það, árshátíðin hjá KPMG á Íslandi verður haldin í Brighton á Englandi á laugardaginn eftir viku og það á að fara í helgarferð þangað. Verður bloggsíðuritari á staðnum? Það er allt útlit fyrir það já, enda um algjörlega óforskammaðan einstakling að ræða. Er þetta ekki maðurinn sem hefur eytt heilu bloggunum í að gagnrýna þá sem eyða fé sínu erlendis? Hver er að kasta steinum úr glerhúsi núna? Ha? Svaraðu mér feitabollan þín. Réttu mér gullsnúðana. Takk. Þjórfé? Þú mátt eiga þetta fimmþúsundkallabúnt, ég á nóg..... Fyrirgefið, þarna komst minn innri maður að lyklaborðinu, hann þolir yfirleitt ekki dagsins ljós. Allavega, góðærið á sér skuggahliðar þar sem kostnaðurinn hjá hverjum og einum starfsmanni verður umtalsverður. Tja, eða sennilega hóflegur miðað við dýrtíðina. 85 þús. kall í flug og hótel þrjá daga – lauslega reiknað. Sjálfur hyggst ég ekki spandera fúlgum fjár á erlendri grund heldur mun ég eyða bloggsíðu/bókhalds/bændalaununum í íslenska hagkerfinu þar sem einkaneyslan hefur verið í lágmarki undanfarið. Þó verður aldrei hjá því komist að eyða einhverjum aur í mat og drykk. Síðan er tívolí þarna. Og H&M búð. Best að hækka heimildina á Vísa kortinu strax.

Útrásin tekur sér ýmsar myndir
fólk enn á fullu drýgir syndir.
Lífið er mammon, lífið er aur
þessi Einar er frekar lásí gaur.

Þess má geta að mér fannst þátttakendur í Dans dans dans standa sig með glans glans glans, raunar svo mjög að ég féll í trans trans trans. Ans ans ans.....ans.

Einar siðleysingi.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield: My wife made me join her bridge club ... I jump next Tuesday.

Orðin 60 prósent of feit

Fri, 28 Oct 2011 23:42:50 GMT

Gúffuðu lesendur.

Hvað er í gangi og hvað er að ske? Mumumu mememe. Baul og jarm, ær og kýr, endur fyrir löngu. Hvernig urðu endurnar á tjörninni til? Með andardrætti. Múhaha. Fleiri 40 ára gamlir aulabrandarar hér handan við hornið en fyrst skulum við fá sendan boltann til baka úr Efstaleitinu sem var sendur þangað í síðustu bloggfærslu.

Nú hefur það komið á daginn að Íslendingar eru dottnir út af lista yfir ríkustu þjóðir heims. Hins vegar eru Íslendingar komnir á lista yfir feitustu þjóðir heims. Það þýðir ekkert að gráta það, við getum bara róið í eigin spiki á meðan við finnum lausn á þessum vanda. Vísindamenn reyna nú að átta sig á hvar skýringin á þessu liggur. Alltaf eru að berast fréttir af risastórum skokkhópum, metfjölda í heilsurækt, cross-fit keppnum, boot-camp æfingum, harðkjarna (e. hardcore) fitubrennsluefnum og þar fram eftir götunum. Samt eru Íslendingar 60% of feitir eða þungir. Eða nei, 60% Íslendinga eru of feitir eða þungir. Sumir telja að ástæðan sé sú hversu þungt hljóðið sé í okkur um þessar mundir. Aðrir halda því fram að landsþekkt söfnunarárátta Íslendinga nái ekki bara yfir penna og frímerki heldur einnig spik, þannig að nú safna margir spiki viljandi. Enn aðrir vilja meina að kaloríurnar leynist bara svo víða að saklaus almúginn átti sig ekki á því þegar keypt er í matinn eða sest að snæðingi að kaloríubomburnar leynast við hvert munnvik. Vissuð þið til dæmis að bara í þessari efnisgrein sem þið hafið nú innbyrt eru 170 kaloríur? Þetta skýrir að einhverju leyti vaxtarlag undirritaðs, þar sem hann hefur þurft að éta ofan í sig æði margt af því sem hann hefur sett fram hér á bloggsíðunni á undanförnum árum.

Ég er svo aldeilis hlessa. Eða hlussa. Fituhlussa. Ástandið er grafalvarlegt og róðurinn er þungur. 60% af honum að minnsta kosti. Hvert þó í feitasta segi ég nú bara. Við, selspikaðir fituhjallar, grátum að sjálfsögðu djúpsteikingarfeitisblönduðum kokteilsósutárum yfir ástandinu því allar bjargir virðast bannaðar. Meira að segja megrunarkúrar eru fitandi samkvæmt nýjustu fréttum. Og hvar er huggun að finna þegar ástandið er svona? Hvar annars staðar en í mat? Það er því um sannkallaðan vítahring að ræða. Ef það er huggun má nú alveg halda því til haga að nýjar rannsóknir mínar benda til að mikill og síendurtekinn lestur þessarar bloggsíðu geti orðið til þess að fólk verði grannt. Vitgrannt það er að segja. Æ, það segir nú kannski lítið. Þessi umfjöllun var í boði Gunnars Majones.

Bíddu, ert þú bara með fitu á heilanum? Já eflaust, eins og alls staðar annars staðar. Það er samt óþarfi að nudda manni upp úr því.

Svona til að dreifa talinu, en ekki bara dreifa fitunni, má nefna að Evrópusambandsleiðtogarnir hafa nú samþykkt að stækka björgunarsjóð evruríkja um silljón gilljón og neyða banka til að afskrifa einkaskuldir Grikkja um 50%. Gaman gaman. Flestir telja samt að það muni engu breyta. Það er allt í kaldakoli eftir sem áður, allir skulda öllum og þetta skuldabandalag ætla Íslendingar inn í í boði ríkisstjórnarinnar. Svei mér þá, ég held ég fái mér bara sjeik og súkkulaðistykki. Nei, fyrirgefið, ég meinti kálblað og kranavatn.

Fitan leynist yst sem innst
síðuspik ei hefur þynnst.
Feitir skrokkar, feikna fjör,
ég sjálfur þamba bráðinn mör.

Keppir keppast víða við
smjör og rjómi, konfektið.
Bústnar kinnar, bústin læri,
ég kokteilsósukokteil hræri.

Æðaveggi feitin teppir
bland í poka, sláturkeppir.
Brjóstin lafa niðrá kvið,
ég snæði sykurhúðuð svið.

Undirhökur hristast glatt
og bingóvöðvar titra hratt.
Spikaður maður sprengir vog,
hvað skyldi kosta í fitusog?

Nokkrar rjúpnaskyttur lentu í vandræðum nú áðan þar sem þær villtust í miðri bloggfærslunni. Búið er að kalla út björgunarsveitina. Þess má til gamans geta að engar rjúpur fundust í bloggfærslunni, bara fita.

Einar feitabolla.

Tilvitnun dagsins:
Sam: What's new, Normie?
Norm: Terrorists, Sam. They've taken over my stomach and they're demanding beer.

Með orð í pípunum

Mon, 24 Oct 2011 00:02:35 GMT

Tartalettulegu lesendur.

Ef ég ætti óskastein yrði óskin aðeins ein. Að inngangarnir yrðu skemmtilegri og næðu því háflugi sem þeir ættu að geta náð. Þess í stað fljúga hugsanir Einars lágflug yfir hausamótum lesenda sem verjast fugladritinu með öllum tiltækum ráðum. Áður en þessi inngangur verður subbulegri skulum við skipta yfir í næstu efnisgrein og sendum boltann upp í Efstaleiti.

Manngerðir jarðskjálftar Orkuveitunnar hafa valdið nokkrum titringi undanfarið. Það segir sig sjálft. Sérfræðingar þar á bæ vilja meina að sá gjörningur þeirra að dæla vatni ofan í jörðina í gríð og erg flýti einfaldlega fyrir því sem móðir jörð hafi ætlað að fara að gera hvort eð er, láta jörðina hristast og skjálfa. Aðrir halda fram að þarna sé verið að framkalla jarðskjálfta, þeir valdi tjóni og það tjón fáist ekki bætt þar sem viðlagatrygging nær bara yfir náttúruhamfarir, en ekki heimatilbúnar hamfarir. Þetta er nokkuð flókið mál en þó ekki ósvipað því þegar ég dældi eftirminnilega í mig bökuðum baunum í miklu magni hér um árið, sú dæling fór undir yfirborðið og grasseraði þar – og olli á endanum miklum skjálftum og titringi auk gasmyndunar. Það mál upplýstist aldrei að fullu og viðlagatrygging bætti ekki það tjón sem þetta olli.

Nú er Gaddavír látinn. Það verður seint hægt að halda því fram að hann hafi átt áhyggjulaust ævikvöld. Enda ætla ég ekki að halda því fram. Hvað nú gerist í Líbíu veit enginn, en miðað við skothríðina sem upphófst þegar uppgötvaðist að einræðisherrann fyrrverandi hefði beðið bana (margir höfðu beðið lengi eftir bana hans) má leiða líkum að fjörugum áramótum.

Haustverkin standa yfir á fullu, jafnvel þó að veturinn sé formlega genginn í garð. Slátrun, skítmokstur og reykingar eru einkennisorðin. Þegar ég segi reykingar á ég við stórreykingar, öðrum orðum taðreykingar. Ilmurinn úr reykhúsinu er svo lokkandi þegar fírað er upp í kapissunni (svo maður sletti) og hangilærin reykjast hægt en örugglega. Þetta er að vísu kolólöglegt athæfi enda ekki um vottaðan stórreykingakofa að ræða þar sem matvælaframleiðsla er 100% örugg. Eins er kindaskíturinn sem kveikt er upp við ekki vottaður, en hann er lífrænn og eitthvað hlýtur það nú að telja eins og matvælaumræðan er í dag.

Og þá er komið að hinum vinsæla dagskrárlið: Einar fer á djammið. Í þætti kvöldsins verður fjallað um síðasta djamm Einars, sem var svokallað óundirbúið skyndidjamm. Skyndidjömm geta verið hættuleg og varasöm, sérstaklega þegar til staðar er uppsöfnuð þreyta eftir skítmokstur (sjá umfjöllun um kindaskít í efnisgreininni hér á undan). Hins vegar fór þetta allt vel fram, enda góður félagsskapur. Eftir umhugsun og þankagang var ákveðið að fara á ball í Hlíðarbæ þar sem kengfullir og vitlausir Hörgdælingar létu gamminn geysa. Svarfdælingar bættu ástandið nokkuð með komu sinni og úr varð ágætis skemmtun. Heimferðin var kyrrlát og morguninn fagur. Endir. Í næsta þætti af Einar fer á djammið skyggnumst við bak við tjöldin, fylgjumst með þegar Einar fer í ríkið og ræðum við fjölskyldu Einars um þær áhyggjur sem hún hefur af honum vegna þessa djamms sem er alltaf á honum.

Ósmekkleg er sú vísnagerð
þegar Einar leysir hugans hlekki.
Verið öll blessuð, góða ferð,
passið að hlaupa ekki í kekki.

Þessi bloggfærsla er með hærra lánshæfismat en Grikkland. Það segir sitt um ástandið.

Einar djamm.

Tilvitnun dagsins:
Homer: Boy, everyone is stupid except me.

Orð harmi gegn

Sat, 15 Oct 2011 21:38:32 GMT

Slátruðu lesendur.

Já, nú er þetta endanlega hætt að vera fyndið. Hætt að vera fyndið? Hljómar eins og klassísk byrjun á bloggfærslu frá Einari Haf. Og viti menn, er það ekki einmitt ein slík sem nú losnar úr læðingi. Kekkjótt og kaldranalegt jökulfljót hugaróranna, steinsmuga sálarinnar. En ég þarf nú varla að segja meira, er það?

Það er ýmislegt sem mætti tíunda hér í tíunda skipti, það er bara spurning hvaða hörmung eða stórslys verður fyrir valinu. Af nógu er að taka. Til dæmis mætti ræða Alþingi eina ferðia enn. Það er svo yfirgengilega skemmtilegt. Það má líka fjalla um fjárlögin og boðaðan niðurskurð í heilbrigðiskerfinu. Einnig er hægt að eyða miklu púðri í enn eina umfjöllunina um ofbeldi, sértæka skuldaaðlögun eða evrópusambandið. Ég ætla að gera lesendum það til geðs að fleyta kellingar yfir þessi mál en ræða í staðinn um lendur.

Lendur? Einmitt, lendur. Óbyggðanefnd, sem dvalið hefur uppi á hálendinu um nokkurt skeið eins og nafnið gefur til kynna, er nú komin af fjöllum og hefur kveðið upp úrskurð sinn um hvaða lendur á Tröllaskaga teljist þjóðlendur og hvaða lendur fái áfram að vera í einkaeign. Þetta á bæði við um innlendur og erlendur, en ekki lendur hugans hjá undirrituðum. Hið opinbera hefur ákveðið að slá eign sinni á Skíðadalsafrétt og Hnjótafjallið eins og það leggur sig, auk nokkurra óáhugaverðari svæða, en lætur annað kyrrt liggja. Það tókst ekki að skýla þessum lendum fyrir hinu opinbera, það hefur sennilega vantað lendaskýlu. Eða þið skiljið... Líklega verður látið reyna á þennan úrskurð fyrir dómstólum í ljósi þess að landareignir rýrna að stærð og verðgildi við þennan lendamissi. Segir maður það? Þetta lendatal vekur hins vegar upp spurningar hjá mér um hvort ríkið telji sig virkilega geta grætt eitthvað á Skíðadalsafrétt og Hnjótafjallinu. Á að virkja gangnamannafélagið? Eða grafa eftir gulli í efri Hnjótunum? Hvað sem það nú er, þá er eitthvað bogið við þetta mál allt saman. En þið vitið hvað þeir segja, lendur skal að kveldi lofa.

Afskriftir eru mikið til umræðu þessa dagana og ekki að ástæðulausu. Á afskriftunum skulu þið þekkja þá. Þannig er það með Ólaf Ólafsson í Samskip, þar er á ferðinni einn mest afskrifaðasti maður landsins. Hann hefur fylgt þeirri gullnu reglu að skulda nógu mikið og fá þannig nógu mikið afskrifað. Það hefur líka hjálpað að eiga góða að í bankakerfinu og á fleiri stöðum. Þeir sem skulda minna fá lítið sem ekkert afskrifað og þetta vita Ólafur og fleiri hans líkir. Skuldir þessarar bloggsíðu eru til dæmis orðnar svimandi háar vegna hás rekstrarkostnaðar útibúsins í London. Ef ég þekki þann er þetta ritar rétt þá er líklegt að skuldinni verði fyrr en síðar skellt á lesendur síðunnar og henni síðan breytt í hlutafé þannig að lesendur og landsmenn allir geti eignast sinn hlut í bloggsíðunni. Þannig var þetta einmitt hugsað í upphafi.

Knattspyrnusamband Íslands hefur nú ráðið Svíann Lars Lagerback sem landsliðsþjálfara karlalandsliðsins...í knattspyrnu. Lars mun áfram búa í Svíþjóð en starfa hér á landi eftir þörfum. Hann mun sem sagt fá vel í meðallagi góð laun hjá KSÍ og flytja gróðann úr landi. Hljómar þetta kunnuglega? Vonir standa til að árangur liðsins batni í kjölfar þessarar ráðningar, enda Lars með ráð undir rifi hverju. Því er bara að vona að hann sé með nægjanlega mörg rif til að skjóta mun sterkari knattspyrnuþjóðum ref fyrir rass. Liðsmenn Umf. Þorsteins Svörfuðar hafa á skotæfingum undanfarið æft sig í því að skjóta ref fyrir rass, en það er önnur saga.

Lán er að eiga risa lán
sem afskrifað látið var banka í té.
Hábjartur dagur, milljarða rán
sérhver skuld greidd er glatað fé.

Þessi bloggfærsla fylgir frítt með hverjum seldum miða á Frostrósartónleika, svo að miðakaupendur fái það á tilfinninguna að þeir hafi ekki eytt stórfé í tóma vitleysu.

Einar lendur.

Tilvitnun dagsins:
Ryan Harrison: Don't move. I've got a gun. Not here, but I got one.