Ábatasömu lesendur.


Einn dropi enn í hafið hjá Einari Haf og þið hafið orðið vitni að því. Hafið þið ekki gaman af? Ykkur langar kannski að kasta ykkur í hafið? Hvað svo sem þið hafið hugsað ykkur að gera verð ég sjálfur að klára það sem ég hef hafið og birta að fullu bloggfærsluna sem þið hafið tekið til aflestrar, þó slíkt sé ekki hafið yfir gagnrýni. Það segir sig sjálft að ef ég klára ekki færsluna getið þið ekki klárað að lesa hana heldur. Svona er maður skarpur.


Eins gaman og undirrituðum finnst að tala um pólitík neyðist hann sennilega til þess nú þegar holskefla kosninganna hefur náð hámarki. Í kjölfar bankahruns, pottaglamurs, piparúða, mótmæla, verðbólgu, verðbóta, gjaldþrota og bölmóðs ákváðu stjórnmálamenn að hespa á einu stykki kosningum undir því yfirskyni að fá endurnýjað samþykki kjósenda fyrir því að halda áfram málþófi, vandræðagangi og útúrsnúningum í þágu almennings. Ég hef að sjálfsögðu tekið fullan þátt í vitleysunni og fylgst með af alúð og natni hvernig hver frambjóðandinn á fætur öðrum hefur boðið fram krafta sína á öldum ljósvakans og flestir hrósað sigri að kosningunum loknum. Allir nema Ástþór Magnússon það er að segja, enda hefur honum verið haldið skipulega frá helstu umræðuþáttum og borgarafundum vegna þess hversu stíft hann starir og vegna þess hversu lítið mark virðist vera á honum takandi. Svo vill hann heldur ekki mæta ofan á allt annað. Borgarahreyfingin er nýtt framboð sem komið hefur sterkt inn í baráttuna og þá einkum og sér í lagi einn helsti forsvarsmaður hreyfingarinnar, Þór Saari, sem lítur út eins og gleraugnalaus Hans Moleman í Simpsons. Úrslit kosninganna lágu ekki ljós fyrir fyrr en runninn var morgun og margir frambjóðendur runnir á rassinn. Samkvæmt úrslitunum eru þingmenn 63 talsins eftir sem áður, sem er mun meiri fjöldi en margir vonuðust eftir. Vinstri sósujafnara-flokkarnir sem sullað hafa saman síðustu 80 daga í minniháttar minnihlutastjórn munu að líkindum halda áfram að elda grátt silfur saman eftir kosningar undir forystu samkynhneigðs ellilífeyrisþega, enda komnir í meirihluta. Frjálslyndi flokkurinn þurrkaðist út, Borgarahreyfingin þurrkaðist inn, Framsóknarmenn bættu ögn á sig en Sjálfstæðismenn vesluðust nokkuð upp. Öllum á óvörum kom Lýðræðishreyfingin ekki inn manni en svo virðist vera sem ekki einu sinni allir frambjóðendur hreyfingarinnar hafi kosið hana í öllum kjördæmum. Í kosningunum nú var talsvert um útstrikanir. Þar sem kjósendur höfðu ekki færi á að útstrika frambjóðendur í eigin persónu urðu þeir að láta sér nægja að útstrika þá á kjörseðlinum. Yfirvöld fylgdust vökulu auga með því að framkvæmd kosninganna uppfyllti kosningalögin. Búið var að fara rækilega yfir opinberlega fyrir kosningar hvernig ætti að ógilda atkvæði sitt og hvernig ætti að skila auðu, hafi það vafist fyrir einhverjum. Nokkrir stjórnleysingjar og uppsteytamenn brugðu á það ráð að bíta í og jafnvel borða hluta úr kjörseðli sínum. Með góðum vilja má líta svo á að þeir hafi verið mjög óákveðnir og þurft að melta ögn lengur hvernig þeir ráðstöfuðu atkvæði sínu. En þetta eru auðvitað bara getgátur hjá mér, ekki er ég stjórnmálafræðingur. Þó svo að þessi vandaða kosningaumfjöllun bloggsíðunnar gefi annað til kynna.


Í ljósi þess hversu yfirþyrmandi kosningakarpið hefur verið undanfarna daga gengur kreppan, afsakið, daglegt líf sinn vanagang. Að minnsta kosti til sveita. Þrátt fyrir kosningar þarf eftir sem áður að gefa skepnunum, mjólka kýrnar, klappa kettinum, tína eggin og verka skít svo dæmi sé tekið. Eftir að hafa setið með uppglennt augu og útstæð eyru og fylgst með kosningasjónvarpi RÚV næturlangt var ég með ferskasta móti þegar ég tók þátt í fjósverkum morgunsins. Ég var hins vegar eitthvað utan við mig og mjólkaði óvart kindurnar, tíndi eggin hjá kúnum, gaf kvígunum köttinn að éta, flengdi apann og kembi loks hrossunum sem er furðulegt í ljósi þess að við erum ekki með neina hesta. Svona getur það haft áhrif á vinnuna að vera með hugann einhvers staðar allt annars staðar.


Flestir sigra kosningar,
áfram halda þrengingar.
Flokkar fengu flengingar,
en almenningur hengingar -
það eru torskildar tengingar.


Þessi bloggsíða var útstrikuð af stórum hluta kjósenda í öllum flokkum í öllum kjördæmum, af augljósum ástæðum.


Einar í jöfnunarsæti.


Tilvitnun dagsins:
Kaffibrúsakall #1: Já ég heyri að þú ert farinn að sjá illa.
Kaffibrúsakall #2: Það er nú ekkert miðað við hann Ladda.
Kaffibrúsakall #1: Ladda, nú sér hann illa?
Kaffibrúsakall #2: Ég get sagt þér að hann kom heim til sín um daginn, stakk pítsunni upp í konuna, stillti hana á þrjá og hafði mök við örbylgjuofninn.

Tölvutengjanlegu lesendur.


Enn skal fram haldið þar sem frá horfðist við að halda hinu og þessu fram svo illa horfir. Lesendur eiga í stökustu vandræðum með að halda í horfinu þegar lýðskrumarinn með klaufalegu fingrasetninguna leggur eitthvað til málanna milli mála hér á bloggsíðu alþýðunnar. Marklausir útúrsnúningar í hringsnúningi um hringiðu hringavitleysunnar, svona svo ég segi þetta á mannamáli.


Eins og þeir vita sem vilja vita eru kosningar á næsta leyti. Kjósendur þessa lands standa því frammi fyrir því eina ferðina enn að gera úllen dúllen doff, merkja X við einhvern bókstaf í bókstaflegri merkingu og vona það besta. Tiltölulega skammur tími er liðinn frá því þegar síðast var kosið en þar sem ástandið í þjóðfélaginu er ekki eins og best verður á kosið var kosið að fara þá leið að kjósa á miðju kjörtímabili í von um bættan þjóðarhag eftir kosningar. Landskjörstjórn ítrekar að ekki verði á allt kosið heldur séu kosningaseðlarnir til þess að kjósa á. Hvað það verður sem kemur upp úr kjörkössunum veit enginn. Fullvíst þykir að það verði ekki Ástþór Magnússon sem kemur upp úr kjörkassanum, þó margir telji að hann eigi best heima í kassa. Hvernig sem ríkisstjórnin verður soðin saman eftir kosningar er ljóst að hennar bíður það óskemmtilega hlutverk að skera niður, spara, skera niður, hagræða og loks skera aðeins meira niður. Jibbí. Sjálfur mun ég leggja mitt af mörkum og spara stóru orðin mun oftar en hingað til og eins verður orðafjöldi skorinn niður af augljósum ástæðum. Rétt er að taka fram að þessi bloggsíða gengur algjörlega óbundin til kosninga, enda þykist ég vita að það sé erfitt að ganga bundinn á kjörstað. Það getur verið beinlínis hamlandi.


Í heimi hörðu efnanna er illt í efni þessa stundina þar sem nokkrum óprúttnum aðilum mistókst að efna loforð sitt við aðra óprúttna aðila um flutning efna með hraðbát til landsins. Fréttir af flutningi fíkniefnanna til landsins voru lengi vel á reiki, enda var fíkniefnaskútan einhversstaðar á reiki austur í ballarhafi. Vösk sveit gæslumanna og kvenna hafði hins vegar upp á ósómanum og málið er nú komið í örugga höfn. Fíkniefnaskútan það er. Mikið magn fíkniefna virðist vera í umferð þessa dagana og eftirspurn næg. Þessi bloggsíða hefur hingað til reynt að leggja sitt af mörkum í baráttu við fíkniefnadjöfulinn með því að birta trekk í trekk vafasamar bloggfærslur sem lesendur geta orðið rammskakkir af, lesi þeir of stíft. Hins vegar má ljóst vera að betur má ef duga skal. Það er ekki bara lyftiduft sem er vinsælt nú um stundir heldur er kannabisrækt í miklum blóma. Hver illa fenginn gróðurhúsalampinn á fætur öðrum varpar ljósi á hverja kannabisjurtina á fætur annarri þar til stingandi strá verður að grænu grasi. Lögreglan má hafa sig alla við að uppræta hvern grasasnann á fætur öðrum sem gengur skakkur um götur bæjarins með grasið í skónum. Og á fleiri stöðum. Þetta er auðvitað talsverð einföldun á stöðu mála en hér gefst ekki tími fyrir ítarlega úttekt á sóðamálum þjóðarinnar. Til þess eru jú DV og Vísir.


Með hækkandi sól glæðist gróður og fuglalíf, eðli málsins samkvæmt. Snjórinn er kominn á undanhald og stórgrýtti malarvegurinn malarlausi skartar sínu fegursta, skraufþurr og holóttur. Sumardagurinn fyrsti er á næstu grösum og þá er þess ekki langt að bíða að sauðburður hefjist. Þau ár sem þessi bloggsíða hefur starfað hefur sauðburður verið ítarlega útskýrður fyrir lesendum. Í ljósi þess hversu kindarlegir lesendur eru orðnir tel ég óþarfi að útskýra hvernig sauðburðurinn gengur fyrir sig, það er alltaf sama jarmið. Áhugasömum skal bent á kynningarefni bændasamtakanna en fyrir þá sem hafa sérstakan áhuga á sauðum skal bent á kynningarefni stjórnmálaflokkanna. Ef vel er gáð má finna sauð í hverjum flokki, stundum fleiri en einn meira að segja. Ég er ekki að segja að það sé galli, að minnsta kosti ekki hvað varðar landbúnaðarmál.


Kjósendur sem stendur pæla
hendur hafí skauti, æla.
Víðar eru hugans lendur,
má vera að ég sé orðinn kenndur?


Þessi bloggsíða styrkti Sjálfstæðisflokkinn um 55 orð í árslok 2006. Þau orð hafa nú verið dregin til baka.


Einar á kjörstað.


Tilvitnun dagsins:
Homer: Please don't eat me. I have a wife and kids. Eat them.

Guðlegu lesendur.


Líkt og stundum áður um þetta leyti árs hefur Biskupsstofa farið þess á leit við bloggsíðuna að gefin verði út andlega nærandi og afar kristileg hugvekja, kristilegum lesendum til ánægju og yndisauka. Líkt og stundum áður treystir aðstandandi bloggsíðunnar sér ekki til að lofa neinu hvað það varðar en leggur þó út í óvissuna, fullur vonar um farsæla ferð til fyrirheitna landsins.


Eins og flestir glöggir lesendur hafa ef til vill áttað sig á stendur páskahátíðin nú yfir. Færri vita hins vegar hvers vegna páskarnir eru svona merkilegir, hvers vegna haldið er upp á þá sérstaklega og hvaða ástæður liggja að baki öllu þessu. Allt þetta veit ég mæta vel en mun hins vegar ekki upplýsa hér, enda þykir mér rétt að þeir sem ábyrgð bera á þessu gefi sig fram sjálfir. Nei nei, auðvitað bara smá grín hjá mér. Það ber enginn neina sérstaka ábyrgð á páskunum, ekki frekar en styrkjum til Sjálfstæðisflokksins. En hvort sem framkvæmdastjóri Sjálfstæðisflokksins í nútíð eða þátíð veit af því eða veit að hann vill ekki vita af því þá bar það til endur fyrir löngu að Jesús Kristur var krossfestur vegna grunsamlegs krosseignarhalds og honum krossbrá auðvitað í kjölfarið. Gerðist þessi atburður á föstudaginn langa. Það eru engar ýkjur, enda tíminn vafalítið lengi að líða þegar maður er fastur á krossinum og getur ekki annað. Eftirmálann þekkja flestir. Eftir illa meðferð og mikla óvissu sigraðist hið góða á hinu illa, Jesús reis upp frá dauðum og steig upp til himna, Sjálfstæðisflokkurinn endurgreiddi ofurstyrkina og allt féll í ljúfa löð. Amen.


Hafi það farið framhjá einhverjum eru Íslendingar verulega illa staddir þessa páskana. Sú staðreynd ætti þó ekki að koma neinum á óvart í ljósi þess að gömlum og góðum kristilegum gildum var kastað á glæ í miðju góðærinu og markaðslögmálin látin ráða ferðinni. Þá er ekki hægt að eiga von á góðu. Þetta veit maður að minnsta kosti svona eftir á. Sælir eru lántakendur því þeirra er einbýlishúsið. Sælir eru fátækir því þeirra er yfirdráttarheimildin. Sælir eru fjárglæframennirnir því þeirra er bankakerfið. Sælir eru Sjálfstæðismenn því þeirra er styrkurinn. Allt hljómaði þetta léttvægt árið 2007 en ekki lengur. Nú trúir þjóðin öllu illu upp á ráðamenn og yfirvöld, engum er lengur treystandi og gjaldeyrishöft og ríkisforsjá eru landinu fyrir bestu. Eflaust hafa einhverjir velt því fyrir sér hvort Ísland eigi sér viðreisnarvon, hvort komandi kynslóðir sjái fram úr skuldafeninu og hvort við blasi bjartari tímar. Það veit enginn. Hins vegar verðum við að lifa í voninni. Rís hagkerfið upp frá dauðum? Jesús Kristur reis upp á þriðja degi, en hafa verður í huga að í hans augum getur einn dagur verið sem þúsund ár og þúsund ár dagur ei meir. Því er best að halda aftur af væntingunum og rifja upp þá staðreynd að þolinmæði er dyggð.


Þó það hljómi lygilega snúast páskarnir ekki um að borða páskaegg, ekki um að freistast í leti og ómennsku og ekki um að djamma og djúsa. Takið mig sem dæmi, sauðfjárræktarferð um síðustu helgi (ótrúlegt en satt), tónleikar Hvanndalsbræðra og ball á Dalvík þessa helgi og sér enn ekki fyrir endann á. Viljið þið enda eins og ég? Nei, ég hélt ekki. Þess vegna er æskilegast og raunar lífsnauðsynlegt að þjóðin taki upp hin gömlu gildi þegar í stað og hafi í öndvegi þegar við öll höldum á vit nýrra og breyttra tíma. Hljómar þetta ekki gáfulega? Hvað veit ég, ég er orðinn svo spilltur af öllu djamminu og djúsinu. Eitt veit ég þó fyrir víst og það er að sé maður sleginn á vinstri vangann á maður að bjóða fram þann hægri og öfugt, sama hversu sleginn maður er. Þannig er það bara.


Líkt og þegar Jesús reið á asnanum inn í Jerúsalem forðum daga reið Davíð Oddsson á vaðið á landsfundi Sjálfstæðisflokksins og lék á alls oddi (og fyrir það eru mörg flokksystkini hans honum reið, asnanum það er). Líkt og þegar Jesús mettaði þúsundir manna með fimm brauðum og tveim fiskum þurfa þúsundir Íslendinga að láta sér nægja fimm brauð og tvo fiska í mánaðarlegum matarinnkaupum. Líkt og þegar Jesús var krossfestur á Colgate hæð, afsakið Golgata hæð, er útlitið dökkt og dauðadæmt. En ólíkt Jesús munu Íslendingar ekki rísa upp í hæstu hæðir á ný, enda veðsettir upp í hæstu hæðir. Nei, eina von Íslendinga er að leggjast á bæn og biðja um kraftaverk. Þá er Jesús Kristur einmitt rétti maðurinn. Þó svo að hann geti kannski ekki aflétt skuldabyrðum Íslendinga og komið hjólum atvinnulífsins í gang á ný getur hann svo sannarlega breytt vatni í vín. Hverjum þætti ekki varið í það eins og staðan er í dag?


Biðjum saman í hljóði
Ég trúi á Davíð, föður almáttugan. Skapara frjálshyggju og frelsis.
Afsakið, þetta grín átti að vera í bloggfærslu frá árinu 2007. Nú er þetta auðvitað löngu úrelt. Jæja skítt með það, það er ekki eins og einhverjir lesendur séu ennþá vakandi.


Fyrstu tíu sem lesa þessa bloggfærslu fá ókeypis syndaaflausn. Að öðrum kosti endurgreiðslu styrkja til Sjálfstæðisflokksins. Það ætti að koma út á eitt.


Gleðilega páska.
Einar í páska staddur (eða háska).


Tilvitnun dagsins:
(Blindur fær sýn – Spaugstofan 1997)
Blindur maður: Jæja, er ég þá kominn með sýn?
Jesús: Jájá, þú ert kominn með Sýn, og Fjölvarpið líka.

Samspilltu lesendur.


Þetta er ótrúlegt, ég veit, en nú lítur út fyrir að ábyrgðarmaður þessa bloggseturs hafi troðið sér í sundskýluna, smellt á sig sundgleraugunum, blásið upp kútana, smeygt sér í froskalappirnar og kastað sér út í djúpu laugina með ófyrirséðum afleiðingum. Buslugangurinn í sundlaug sannleikans getur verið yfirþyrmandi og lesendur á sundlaugarbakkanum orðið hundrennandi en það verður bara að hafa sinn gang.


Aprílmánuður rann í hlaðið með plati og lygum líkt og oft áður. Ekki var þó um nein aprílgöbb að ræða að þessu sinni heldur var sannleikurinn lyginni líkastur í ár og höfðu ýmsir gaman af. Annars á pólitíkin hug og hjörtu landsmanna nú í apríl og það er heldur ekkert gabb, enda kosningar á næsta leyti. Rifrildi, þrætur og argaþras um leiðir í átt að betra samfélagi, þráðbeinar pólitískar bollaleggingar í boði flokkshliðhollra stjórnmálafræðinga sem eru jafnvel sjálfir í framboði og síðast en ekki síst æsispennandi og bráðfjörugt málþóf á Alþingi til bjargar hinum fjölmörgu nauðstöddu þegnum landsins. Hvaða flokkur það verður sem kemur sigri hrósandi upp úr kjörkössunum veit nú enginn og er vandi um slíkt að spá. Lítið mark er takandi á skoðanakönnunum enda eru þeir sem taka þátt í þeim ekki þjóðin. Eins er erfitt að kjósa flokka eftir málefnum þar sem allir flokkar þurfa að gefa eftir af loforðum sínum í stjórnarmyndunarviðræðum eftir kosningar. Þessi bloggsíða hvetur lesendur eindregið til þess að fara á kjörstað og kjósa, enda lítið gaman af vitleysunni ef maður tekur ekki þátt í henni sjálfur. Síðan er líka alltaf skemmtilegt að kjósa sama gamla flokkinn af sömu gömlu ástæðunum og bölva síðan í sand og ösku yfir því að hafa kosið yfir sig sömu gömlu vonbrigðin og vitleysuna. Þetta kallast jú pólitík.


Nú þegar líður að páskum verður mörgum hugsað til páskaeggja, páskaunga, páskaskrauts, páskalamba og páskaallskonar. Á páskunum minnumst við þess þegar páskahérinn gaf Jesúbarninu fyrsta páskaeggið og við það komst Jesú í sjöunda himinn. Það segir nýjasta Biblíuþýðingin að minnsta kosti. Um þessa páska hyggja margir á ferðalög innanlands til að komast á skíði, komast í samband við náttúruna, komast í tæri við sitt innra sjálf, komast frá daglegu amstri, komast við og komast í hann krappann. Skíðaiðkendur hafa í mörg herrans ár eytt páskunum á Akureyri og á Dalvík þar sem kjöraðstæður eru fyrir skíðamenn, það er að segja þegar það er snjór. Ekkert lát virðist ætla að verða á því þessa páska enda spáð norðaustan strekking, hita við frostmark og nokkurri úrkomu norðanlands. Það er því eftir verulega miklu að slægjast fyrir útivistarfólk að koma og njóta þess besta sem Ísland hefur upp á að bjóða. Hey kommon, hver er að fara til útlanda í skíðaferð þegar gengið er eins og það er? Þetta verður bara að duga.


Ég get sagt ykkur frá því að ég var á æsispennandi vinnuvélanámskeiði í dag (í gær) og verð aftur á morgun (í dag). Þar læri ég ásamt fleirum alls konar vélabrögð og ekki veitir af eins og staðan er í dag (í gær). Núna get ég til dæmis greint í sundur vinnuvél og stígvél. LOL! Á morgun (í dag) verður námskeiðið keyrt í gegn og því lokið með prófi þar sem þátttakendur þurfa að sýna fram á að þeir hafi fylgst með því sem fram fór á námskeiðinu. Það ætti ekki að verða mikið vandamál, nema prófið verði þeim mun þyngra. Hápunktur námskeiðsins í dag (í gær) var tvímælalaust þýsk lyftaramynd sem sýnd var á breiðtjaldi og fjallaði um rétta notkun lyftara, en allir karlmennirnir í myndinni voru með yfirvaraskegg.


Ungmennafélagið Þorsteinn Svörfuður hélt sinn árlega aðalfund á Rimum nú fyrr í kvöld (í gærkvöld). Líkt og ævinlega voru hitamál ungmennafélaga krufin til mergjar á fundinum í bland við skýrslu- og reikningalestur, tillögur og önnur mál. Önnur mál en drukkið var úr það er að segja. Mæting á fundinn var all góð, einn fundargestur á hvern stjórnarmann. Fimm manns sitja í stjórn og reiknið þið nú. Mikill hiti var á fundinum en það lagaðist þó ögn eftir að gluggarnir voru opnaðir. Einnig var um nokkurn átakafund að ræða, en átökin fólust fyrst og fremst í því að klára allar fimm Tommupítsurnar sem voru pantaðar. Það tókst þó fyrir rest og fóru því fundarmenn mettir hver til síns heima. Eins og áður hefur verið greint frá skilaði félagið hagnaði á árinu sem nam rúmum 115 þúsund krónum, en þetta ku vera mesti hagnaður íslensks félags á árinu 2008 sem vitað er um. Ekki var tekin afstaða til þess á fundinum hvort greiða ætti út arð, enda hefði félagið eiginlega þurft að skila tapi til að hægt væri að réttlæta slíkt. Það gengur bara betur næst.


Hnepptur er í kreppufjötra,
skreppur saman, hlandið sötra.
Heppinn sá er sleppir kreppu,
hreppir sá ei hægðateppu.


Þessari bloggfærslu má greiðsludreifa.


Einar fyrir páska.


Tilvitnun dagsins:
Ron Burgundy: For just one night let’s not be Co-workers. Let's be Co-people.