Kærleiksríku lesendur.


Fagur er fiskur í sjó. Bóndi er bústólpi, bú landstólpi. Bloggið verður ekki í askana látið. Öllu heldur verður bloggið í vaskana látið en það gæti auðvitað farið illa ef gleymist að setja tappann í vaskinn því þá gæti bloggið farið í vaskinn. Þetta er augljóst en jafnframt þreytandi og leiðinlegt þannig að ég legg til að við hlaupum yfir innganginn og snúum okkur beint að því sem er mest skemmtilegast samkvæmt viðhorfskönnun sem gerð var meðal lesenda. Það er að ýta á litla x-ið sem er lengst uppi í hægra horninu á tölvuskjánum þegar þeir lesa bloggið hans Einars Haf. Dæmi nú hver fyrir sig.


Nýverið hafa spunnist allnokkrar umræður um aðkomu Bjarna Benediktssonar, formanns Sjálfstæðisflokksins, að umdeildum viðskiptum sem eru til rannsóknar hjá sérstökum saksóknara. Málsatvik eru ekki með öllu ljós en samkvæmt heimildum bloggsíðunnar er talið að Bjarni hafi setið í stjórn félags sem gekkst í ábyrgð fyrir annað félag sem átti hlut í öðru félagi þar sem sátu í stjórn félagar Bjarna sem könnuðust við félag sem var í eigu Glitnis sem dældi peningum í Milestone sem átti hlut í öðru félagi þar sem Bjarni sat í stjórn fyrir hönd hluthafa í öðru félagi. Þegar Bjarni útskýrði þetta fyrir Helga Seljan í Kastljósinu runnu á hann tvær grímur. Ekki er vitað hvernig grímurnar tengjast málinu. Sérfræðingar sem bloggsíðan hefur rætt við vegna málsins telja að Bjarni hafi verið flæktur í svokallaðan skuldavafning, sem var mjög algengt á tímum góðærisins. Menn eru ekki á einu máli um hvort vafningurinn geti vafist fyrir Bjarna síðar meir hvað varðar pólitíska stöðu en hins vegar eru menn á einu máli um að þessari efnisgrein hjá Einari Haf þurfi að ljúka sem allra allra fyrst.


Um liðna helgi blótuðu búandi og brottfluttir Svarfdælingar þorrann í sand og ösku á árlegu Þorrablóti Svarfdælinga sem haldið var að Rimum. Eins og ævinlega var þétt setinn Svarfaðardalur, með um og yfir 300 manns í gleðigírnum smjattandi á súrum hrútspungum og hlustandi á Sölva á Hreiðarsstöðum flytja annálinn af sinni alkunnu snilld. Að því loknu upphófst heljarinnar dansleikur þar sem ýmsir stigu á stokk og létu að sér kveða. Sjálfur tók ég þátt í öllu saman og meiru til, eftir að hafa útvistað sjoppuafgreiðslumannsembættinu og siðgæðisvarðarstöðunni til miklu ódýrara vinnuafls. Innkoman í sjoppunni var þónokkur en ágoðinn verður sennilega nýttur til leikmannakaupa. Eða risnu gjaldkera, það á eftir að koma í ljós. Gunnar á Göngustöðum hefur tekið að sér að innheimta ógreiddar sjoppuskuldir með álagi, dráttarvöxtum, seðilgjaldi, uppgreiðslugjaldi og áföllnum lögfræðikostnaði og því er útlitið verulega bjart um þessar mundir hvað varðar fjárhagsstöðu sjoppunnar. Hvað varðar Þorrablótið fjaraði það út á dansgólfinu um klukkan 03:35 og þá hélt hver og einn til síns heima. Hluti framdælinga ferðaðist heim með rútu, enda óvenju séðir. Ég var auðvitað þar á meðal. Þar af leiðandi stóð Toyota Corolla Touring Deluxe BabeMagnet árgerð 1991 með slöppum rúðuþurrkum og bilaðri stöðumælaklukku bara heima á hlaði og skartaði sínum fallega bláa 11 límmiða, fjarri skarkala skemmtanalífsins.


Úr heimi íþróttanna er það helst að frétta að stutt er í að vetrarólympíuleikarnir í Vancouver í Kanada hefjist. Verulegrar tilhlökkunar er farið að gæta meðal skíðamanna, brettamanna, skautadansara, skautahlaupara, skíðaskotfimimanna, Stiga-sleðamanna, snjókalla og annarra sem finnst gaman að detta á rassinn og/eða láta sig vetraríþróttir varða. Mótshaldarar segja að allt sé að verða reiðbúið fyrir stóru stundina og raunar sé aðeins eitt smávægilegt smáatriði sem upp á vanti svo allt geti talist klárt. Það vantar snjóinn. Snjóleysið gæti hugsanlega sett strik í reikninginn í þeim keppnisgreinum þar sem snjós er krafist, svo sem skíðakeppninni og snjóhúsagerðinni. Hérlendir sérfræðingar í frystingu lána hafa verið sendir út til Kanada þar sem þeir munu reyna að bjarga því sem bjargað verður. Að öðru leyti hefur málið verið sett á ís þar til annað kemur í ljós. Sjálfur hætti ég við að skrá mig til keppni í listdansi á skautum, enda finnst mér alveg nóg að vera á hálum ís hér á einarhaf.blogcentral.is. En það er bara mín skoðun.


Í Vancouver er enginn snjór,
og enginn veit neitt hvert hann fór,
skíðafólkið strand í auðum brekkum.
Blótum Þorrann, étum, drekkum.


Engum IceSave-lögum var synjað staðfestingar við gerð þessarar bloggfærslu.


Einar snjólaus.


Tilvitnun dagsins:
Moe: I've been called ugly, pug ugly, fugly, pug fugly, but never ugly ugly

Eplaskífulegu lesendur.


Frábær vörn. Hann brunar fram, þetta er glæsilega gert. Hann er svo öflugur þegar hann er kominn svona á skrið. Þeir eru svo flinkir þessir strákar. Og hann veður áfram. Dauðafæri. Og hvað gerir hann?! Nei nei nei, hann lætur verja frá sér. Þvílíkt klúður. Strákarnir verða að passa þetta. Þeir mega ekki láta innganginn í nýjustu bloggfærslu Einars Haf missa svona marks. Þetta ætti samt að sleppa, tala nú ekki um ef Ólafur skorar þessi 10 mörk úr 9 skotum eins og hann gerir svo oft og er frægur fyrir. Það myndi hjálpa liðinu mikið.


Nú hefur verið send út af örkinni þéttskipuð sendinefnd íslenskra stjórnmálamanna sem hefur þá ósk heitasta að bjarga á sér Æseifinu með því að grátbiðja Breta og Hollendinga um miskunn og vægð vegna IceSave samninganna svokölluðu. Þó ekki væri nema dulítið lægri vexti. Það er ekki bjart yfir æseifinu á blessuðum stjórnmálamönnunum okkar þessa dagana þar sem mörg þung mál hvíla á þeim og hvorki gengur né rekur. Margir hverjir eru milli steins og æseif og eins er æseif vandi heimilanna mikill. Fjárlagahallinn ætlar að reynast óþægur æseif í þúfu en við skulum þó vera bjartsýn því oft veltir lítil þúfa þungu æseif. Eins velta litlir kraftakallar oft þungum hlutum og oft eru litlir hugsuðir í þungum þönkum. Þetta var hins vegar smá æseif. Afsakið. Smá útúrdúr.


Þrátt fyrir allt æseifið gengur íslenska handboltalandsliðinu allt í haginn. Eftir að hafa gert jafntefli í tveimur fyrstu leikjum mótsins hefur leiðin legið upp á við og sér enn ekki fyrir endann þar á, þar sem liðið er nú komið í undanúrslit. Þar bíður hins vegar það verðuga verkefni að keppa við frakka Frakka. Þeir eru ekki bara frakkir, þeir eru líka heims- og ólympíumeistarar í faginu. Öll íslenska þjóðin mun fylgjast spennt með undanúrslitunum og fara á límingunum undir fagurgala Adolfs Inga íþróttafréttamanns. Verður þjóðin í sigurvímu eða pirringskasti að leik loknum? Spennandi.


Nú er farið að færast fjör í leikinn hjá sérstökum saksóknara og fylgismönnum hans þar sem hver húsleitin er nú gerð á fætur annarri vegna gruns um stórfellt misferli og brask. Gjaldeyrissukk, undanskot í skattaskjól og vafasamar millifærslur koma nú upp úr kafinu ein af annarri. Maður hefur ekki undan að fylgjast með hasarnum og það hlakkar í almenningi þegar minnst er á refsiverð athæfi og fangelsisvist hvítflibbaglæpona. Von er á enn meiru af slíku á næstunni, það er að segja ef rannsóknarnefnd Alþingis hættir að gráta og hefur sig í að klára rannsóknarskýrsluna sem allir eru farnir að bíða eftir. Gert er ráð fyrir að almenningur muni einnig fella tár yfir skýrslunni og verður hún því prentuð á rakadrægan pappír.


Ríkisútvarpið hefur nú þurft að grípa til harkalegs niðurskurðar vegna strangra fyrirmæla hins opinbera. Þessi niðurskurður mun vafalítið bitna á áhorfendum og áheyrendum. Meðal hagræðingaraðgerða má nefna að táknmálsfréttir verða framvegis fluttar í útvarpinu, kvikmyndirnar um Midsomer Murders verða sýndar öll föstudagskvöld í sjónvarpinu (það er reyndar löngu byrjað), gamlar upptökur af umræðum um æseif verða sýndar í stað íslenskra kvikmynda og loks verður öllum þýðendum sagt upp og notast við örbylgjuofna með sjálfvirkri þýðingu í þeirra stað. Auk alls þessa má nefna að flest öllum fréttamönnum á landsbyggðinni hefur verið sagt upp, en hverjum er svo sem ekki sama um það. Það er ekki eins og allir landsmenn þurfi að borga útvarpsgjald.


Þarna missti ég mig kannski aðeins. Ég get þó glatt lesendur með því að Toyota Corolla Touring Deluxe Everlasting 1991 árgerð með hripleku pústi og óþéttum gúmmíþéttingum flaug enn eina ferðina gegnum aðalskoðun, þökk sé Einari bílstjóra og sérlegum yfirviðgerðarmanni bílsins, Hafliða. Þetta er auðvitað merkur áfangi í aksturssögu landsins, því nú eru allar forsendur til þess að gullvagninn tóri á vegum úti fram á árið 2011 og haldi þannig upp á tvítugsafmæli sitt. Þetta veltur þó auðvitað allt á því hvort bíllinn verði tekinn upp í skuld við Breta og Hollendinga vegna æseif, enda um veruleg verðmæti þar að ræða.


Yfir kaldan eyðisand
yfir malarbikað land
yfir laut og mó og mel
magnað afrek það ég tel
að bíllinn ennþá skrölti
ef allt klikkar heim ég rölti.


Enginn ísbjörn var skotinn við gerð þessarar bloggfærslu.


Einar í undanúrslitum.


Tilvitnun dagsins:
Dr. Adolf: Guðlaugur! Kallaru þetta vínarsnitsel? Það má rota mann með þessu!
Guðlaugur kokkur: Nú, hvenær var það leyft?

Fimbulfömbuðu lesendur.


Nú er hann enn á norðan, næðir kuldaél yfir móa og mel, myrkt sem hel. Ekki alveg. Meira svona eins og nú er hann enn á sunnan, sumarvindur hlýr, bjartur dagur nýr, mjög heiðskír. Eða eitthvað svoleiðis. Gróðurhúsaáhrifin láta ekki að sér hæða og bræða burt alla þá sentimetra af snjó sem safnast höfðu fyrir seint í desember. Sleðamenn og skíðamenn aumka sér en hvað gerir Einar Haf? Hann bloggar um það og fjallar meira að segja sérstaklega um það í inngangi. Þvílík ósvífni og yfirgangur. Eða inngangur. En það verður ekki hróflað við brenglaðri lífsýn Einars og þess vegna er ekkert annað í stöðunni en halda áfram með þessa bloggfærslu.


Nú er hún loksins væntanleg, jólagjöfin í ár – aðeins þremur mánuðum á eftir áætlun. Rannsóknarnefnd Alþingis mun á næstu dögum senda frá sér skýrslu sem hún hefur unnið og fjallar í stuttu máli um íslenska bankahrunið og efnahagsundrið/glundrið, orsakir þess og afleiðingar. Bloggsíða Einars Haf hefur óstaðfestar heimildir fyrir innihaldi skýrslunnar, en það er einhvernveginn á þessa leið;


,,Rannsóknarnefnd Alþingis fann fullt af vafasömu efni við gerð skýrslu þessarar en hefur ekki heimild til að taka afstöðu til þess hvort aðilar málsins eigi að dæmast sekir eða siðblindir (saklausir). Nefndin lætur Alþingi Íslendinga eftir að skipa aðra nefnd til að rannsaka störf nefndarinnar og komast að niðurstöðu um hvort niðurstöður þeirrar nefndar gefi tilefni til þess að aðhafast frekar í málinu. Við í rannsóknarnefndinni höfum aflað okkur allskyns flottra gagna og upplýsinga sem leitt hafa okkur á sporið um hverjir bera ábyrgð á hruninu. Hins vegar hættum við við að birta þær upplýsingar í skýrslunni í ljósi þess að hluti þeirra sem liggja undir grun hjá okkur í nefndinni réðu okkur einmitt í vinnu við að skrifa skýrsluna og borga okkur ofboðslega mikið fyrir af því við erum sérfræðingar. Þess vegna er það bæði í þágu okkar nefndarmanna og þjóðarinnar allrar að nöfn þeirra verði ekki tíunduð til hér.

Rannsóknarnefndin ályktar sem svo að ef stjórnvöldum finnst varið í skýrsluna og ef þau sjá ástæðu til að eltast við útrásarvíkingana sem okkur í nefndinni sýnist bera mikla ábyrgð á ástandinu þá sé tilvalið að láta sérstakan saksóknara sækja málið og að hinir seku verði í kjölfarið látnir dúsa í hálfkláraða sumarhúsinu hans Sigurðar Einarssonar upp í Borgarfirði alveg þangað til þeir lofa að gera þetta aldrei aftur. Húsið ætti að nýtast vel sem auðmannafangelsi, enda um 5000 fermetrar að stærð með innbyggðri sundlaug og vínkjallara. Nefndin leggur til að skattgreiðendur verði látnar standa undir öllum tilfallandi kostnaði vegna nausynlegra framkvæmda til að gera húsið fokhelt."


Þessa dagana ríkir mikil óvissa hérlendis (hef ég kannski sagt það áður?) vegna eignarhalds á hinum og þessum fyrirtækjum sem ganga kaupum og sölum, skipta um kennitölur hægri vinstri og flakka milli gjaldþrota viðskiptabanka án þess að mikið fari fyrir því – allt til þess eins að lífga upp á gráan hversdaginn, virðist vera. Nýjustu fréttir af þessum vettvangi herma að Straumur hafi átt kröfu á Taum sem síðan breyttist í Teymi sem breytti skuldinni í hlutafé í Streymi með aðstoð Straums án vitundar Taums. Taumur sýndi á sér aumur við eignarhaldsfélagið Aumur sem tók yfir Bé26 ehf. í kjölfarið. Bé26 sameinaðist Seres2 hf. og í framhaldinu lék hvítur biskup B4-D6 og sagði skák. Landsbankinn yfirtók Skuldasúpuna hf., þynnti með nokkrum skuldbreytingum og breytti í Súpuna hf. Fljótlega eftir það skiptu Síminn og Kíminn með sér Skiptum sem tók stakkaskiptum í kjölfarið ásamt Kjölfarið ehf. Þess má til gamans geta að eigendur allra þessara félaga búa í lúxusíbúðahverfinu í London. Sjá nánar í DV.


Meðan þessu fór fram lögðu milljón kröfuhafar fram skrilljón kröfur upp á billjón skrillbilljónir í þrotabú Kaupþings. Bankastjórar Kaupþings á Íslandi, Kaupþings í Evrópu og Kaupþings í geiminum lögðu fram hæstu kröfurnar í þrotabúið en það voru launakröfur sem hljóðuðu upp á silljón billjón skrilljónir. Skilanefnd Kaupþings hefur hafnað öllum kröfunum á þeirri forsendu að allar eigur Kaupþings hafi nú þegar verið seldar til að standa undir hundrað manna sérfræðiteyminu sem átti sæti í skilanefndinni og vann við að safna kröfunum saman og greiða úr ýmsum flækjum.


Gaman er að gera kröfu
krefjast þess smá aur að fá,
með nógu stórri fjósasköfu
má kröfuhafa í hausinn slá.

Gaman er að skera niður
kasta krónu en spara aur,
með því að girða brækur niður
í óþokka má kasta saur.


Þess má til gamans geta að íslenska karlalandsliðið í handknattleik missti engan unninn leik niður í jafntefli meðan á þessari bloggfærslu stóð. Hvernig sem nú á því stóð.


Einar skorinn niður við trog.


Tilvitnun dagsins:
Heimir: Harrý, ertu fullur?
Harrý: Fullur?
Heimir: Nei ég sé það núna, þú ert bara svona dularfullur.

Mjúku lesendur.


Sá yðar sem syndlaus er kastið fyrsta steininum. Grjótkastið er hafið fyrir alvöru hér og nú í boði Einars Haf sem kastar steinum úr glerhúsi og steinliggur milli steins og sleggju í þessari nýjustu uppfærslu harmadrápunnar harmþrungnu sem aðdáendur bloggsíðu Einars hafa orðið vitni að um nokkurt skeið. Athugið að merkið tryggir gæðin.


Eins og undanfarið ár eða svo er rétt að byrja á að fjalla lítillega um IceSave málið svokallaða. Þetta snúna og margbrotna efnahagsmál sem orðið er að harðvítugri milliríkjadeilu Íslendinga og Hollbreta. Málið sem allir eru orðnir dauðleiðir á en er samt sem áður óþrjótandi uppspretta endalausra umræðna og vangaveltna í fjölmiðlum, á samkomustöðum og í heimahúsum. Hvert sem litið er hafa allir myndað sér skoðun á málinu og hver tekur sinn eigin pól í hæðina. Á Ísland að borga upp í topp, borga helming, borga hluta, borga vexti eða borga ekki? Á að halda þjóðaratkvæðagreiðslu? Á ríkissjóður sér viðreisnarvon? Á þetta að halda áfram svona lengi? Á Ísland einhvern séns í Eurovision söngvakeppninni þegar stórþjóðir í Evrópu hafa snúist gegn okkur? Heilabrot sem þessi geta valdið höfuðverk. Látlaus fundarhöld síðustu daga hafa miðað að því að ná sátt meðal hérlendra stjórnmálaflokka um næstu skref í málinu. Reyndar er erfitt fyrir Ísland að taka einhver skref í málinu í ljósi þess að við erum bundin í báða skó. En vonandi gleyma Hollendingar og Bretar þessu bara með tímanum og málið fyrnist á sirka 15 árum eða svo. Hollendinga og Breta munar hvort eð er ekkert um þessa fjárhæð sem verið er að tala um. Niðurstaðan er því sú að þöggun sé æskilegust. Alveg sama taktík og útrásarvíkingarnir hafa notað. Nú eru allir búnir að gleyma því hvar þeir eru niðurkomnir, en ég veit að þeir eru að minnsta kosti ekki í fangelsi. Það er fyrir öllu.


Útvegsmenn hafa brugðist ókvæða við fyrirætlunum stjórnvalda að innkalla aflaheimildir í áföngum og deila þeim út aftur. Formaður klíkuskapar útvegsmanna hefur gengið svo langt að hóta að sigla flotanum öllum í land verði kvótinn innkallaður og hafa hann þar eins lengi og stjórnvöld þráast við að hlýða. Þetta er snúið mál en reyndar er nóg að gera fyrir flotann í landi. Til dæmis er mikið magn af þorskum á þurru landi sem hægt er að veiða ef flotinn fer í land og þá mætti einnig veiða alla þessa fiska sem mér hafa vaxið um hrygg undanfarið í bloggskrifum. Þetta yrði því ekki alslæmt. Reyndar kæmi pínu ponsu minni gjaldeyrir í ríkiskassann fyrir vikið en hver þarf svo sem á gjaldeyri að halda eins og staðan er í dag?


Bensínlítrinn mjakast stöðugt upp á við í krónum talið og nálgast nú 200 krónurnar. Hægt er að tala um neikvæða uppsveiflu í þessu sambandi, eins asnalega og það hljómar. Þó ekki fyrir olíufélögin og ríkissjóð sem skipta með sér innkomunni til helminga. Ekki eru mörg ár síðan lítrinn skreið upp fyrir 100 krónurnar og þótti þá mörgum nóg um. Íslendingar hafa hins vegar misst allt verðskyn og þess vegna er ekki blöskrast svo mikið yfir þessum tíðindum núna. Það er hvort sem er allt svo dýrt. Í ljósi bensínverðsins leita vísindamenn stöðugt leiða til að þróa nýja og umhverfisvæna orkugjafa sem hugsanlega geta knúið bílaflotann þegar fram í sækir. Í því sambandi hefur verið talað um vetni, rafmagn og mannafl (Flintstone bíll) svo dæmi séu tekin. Hmm, mér finnst ég hafa skrifað um þetta áður. Örugglega þegar lítrinn var kominn yfir 150 krónur. Ólíklegt er talið að notkun hestvagna verði tekin upp að nýju, enda er prumpið sem kemur frá hestunum litlu skárra en koltvísýringurinn sem kemur frá bílunum. Þeir hljóta jú að brenna meiru og þar af leiðandi prumpa meira ef þeir þurfa að fara að draga vagna. Það verður spennandi að fylgjast með þessu. Álíka jafn spennandi og þessi bloggfærsla.


Nú styttist óðum í næsta stórmót í handknattleik. Að þessu sinni er það Evrópumótið sem fram fer í Austurríki. Þrátt fyrir IceSave hefur Ísland keppnisrétt á mótinu, eftir frækna frammistöðu undanfarið. Öll mörk sem Ísland kemur til með að skora á mótinu munu hins vegar ganga beint upp í IceSave skuldbindingarnar samkvæmt fyrirvörunum sem Alþingi samþykkti og því er lítil ástæða til bjartsýni hvað varðar árangur á mótinu. Það gengur bara betur næst.


Ástandið er ei beisið,
áfram heldur Æseifið,
hvað mun síðan taka við
best að fará salernið.


Þess má til gamans geta að svifrykið í þessari bloggfærslu er langt yfir heilsuverndarmörkum.


Einar á þurru landi.


Tilvitnun dagsins:
Man #1: [after a crowd tramples Kenny] Oh my God, I found a penny.
Man #2: You bastard.

Margumbeðnu lesendur.


Velkomnir að skjánum. Í kvöld ætlum við að ræða um IceSave málið við tvo prófessora og einn sálfræðing auk þess sem við leitum álits rafvirkja, hárgreiðslumeistara og ræstitæknis. Að því loknu kemur handboltalandsliðið í heimsókn og ræðir um áhrif IceSave á frammistöðu á komandi evrópumóti og einnig kemur næringarfræðingur og fjallar um neikvæð áhrif IceSave á meltingu fólks. Matarhornið verður síðan á sínum stað þar sem við munum elda grátt silfur saman, baka vandræði og loks sjóða skuldasúpu úr aðeins 350 gr. af IceSave. Í dagskrárlok flytur hljómsveitin Drulluháleistarnir lagið IceSave í útsetningu Jóns. Æ. Seifssonar. Góða skemmtun.


Eins og lesendur ættu að kannast við hefur sá er þetta ritar lagt sig fram um það hingað til að tjá sig á góðri íslensku, eins og það er kallað, með notkun vandaðs málfars og stafsetningar eins og honum er frekast unnt – þó hann sé alls ekki saklaus af bjöguðu málfari og stöku enskuslettu á köflum. Nú eru uppi viðsjárverðir tímar í þjóðfélaginu þar sem ýmsir eiga undir högg að sækja. Íslensk tunga er þar hvergi undanskilin. Því verðum við að leitast við að vernda hana eins og kostur er og láta okkur ekki vefjast tunga um tönn. Tökum dæmi um algengt talað mál eins og það er skrifað; Þa er ekkert point íþí að arreinsera fundi þegar allir eru á feisinu. Bigg læk áþa okei. Hættað gúggla mig moðerfokking krípið þitt. Gett lost Æseif drasl, sjitt. Bæ. Svona viljum við auðvitað ekki sjá og heyra. Það er til fullt af góðum íslenskum orðum sem alltof margir vita lítið sem ekkert um og eru nánast aldrei notuð. Hver hefur til dæmis heyrt um biskupseista, heiðnyrðing og fárskonu? Allt í lagi, ég skal hætta. Ef ég held þessu þvaðri áfram gætu lesendur farið að halda að ég sé eitthvað spíssbúbb (ég veit Sigurlaug).


Frá sömu framleiðendum og færðu okkur Fjölmiðlalögin og Vofu nýkapítalismans. Í leikstjórn íslensku þjóðarinnar. Hann er kominn aftur. Maðurinn sem flestir höfðu gleymt og afskrifað snýr loks aftur, fílefldari, kokhraustari og með smekklegra bindi en nokkru sinni fyrr. Hann hafði veitt útrásarvíkingunum fálkaorður en snérist síðan gegn þeim með skelfilegum afleiðingum. Ríkisstjórnin segir að ekki sé annað í stöðunni en skrifa undir IceSave lögin, ellegar taki við kúgun og ofbeldi Breta og Hollendinga og ævarandi einangrun Íslands úr alþjóðasamfélaginu en forsetinn er á öðru máli. Talsmaður lýðræðisins, maðurinn sem færir völdin aftur til almennings og niðurlægir gamla flokksfélaga og aðra í ríkisstjórninni. Best launaðasti vinur litla mannsins kemur enn og aftur til bjargar í þessari kostulegu stórslysamynd þar sem ekkert er til sparað. Hvað gerir þjóðin þegar hún fær eigin örlög upp í hendurnar og á að merkja við já eða nei? Skilur þjóðin spurninguna? Nýtur forsetinn trausts? Mun Ástþór Magnússon leiða nýja IceSave samninganefnd? Hvaða lög neitar forsetinn að skrifa undir næst? Þrír af hverjum fjórum fyrrverandi bankastjórum Landsbankans mæla með henni. Þorir þú í bíó? Bóndinn á Bessastöðum 2 – Sómi Íslands, sverð og skjöldur. Alls ekki við hæfi ríkisstjórnarinnar.


Nú er byrjað að kynna lögin og lagahöfundana sem berjast um hylli þjóðarinnar í söngvakeppni Sjónvarpsins 2010 – þar sem sigurvegarinn mun venju samkvæmt keppa fyrir Íslands hönd í Eurovision keppninni sem fram fer í Noregi í lok maí. Síðastliðið laugardagskvöld voru flutt fimm lög í beinni sjónvarpsútsendingu undir styrkri en jafnframt gelgjulegri leiðsögn Evu Maríu og Ragnhildar Steinunnar. Skemst er frá því að segja að tvö lög komust áfram en þrjú sátu eftir. Persónulega þótti mér sérstök eftirsjá í einu laganna sem sat eftir en þar þjösnaðist sextán ára unglingsstelpa í klofsíðri silfurflík á hverri nótunni á fætur annarri og endaði svo á að rembast og gefa frá sér hátíðniískur í leiðinni. Hvernig það ,,lag” komst ekki áfram er mér og öðrum poppfræðingum hulin ráðgáta. En það gengur bara betur næst.


Já meðan ég man, ég ætlaði að segja ykkur eitthvað um IceSave en ég man ekki alveg hvað það var. Það verður bara að bíða fram að næsta bloggi þá.


Með örlög landans í höndunum
við missum málin úr böndunum
hollenskir staular
og breskir aular
elt’okkur nú á röndunum.


Já, þetta var kannski ekki alveg nógu gott. En þetta fjallaði þó um IceSave og það er jú það eina sem skiptir máli.


Einar IceSave.


Tilvitnun dagsins:
Allir: IceSave.

Djúpstæðu lesendur.


Nýtt ár heilsar með nýjum vonum, nýjum væntingum og nýju bloggi frá Einari Haf. Það er reyndar ekkert nýtt heldur notuð og endurunnin margtuggin tugga, en ég þarf auðvitað ekki að segja lesendum neitt um það. Eins og fleiri strengdi ég áramótaheit nú um áramótin en í ár snérist heitið um að hafa inngangana í bloggfærslunum sniðuga og skemmtilega. Því miður virðist það heit ekki ætla að halda mjög lengi.


Þeir fáu dagar sem liðnir eru af nýja árinu hafa verið undirlagðir af spennu og taugatitringi á hinu pólitíska sviði þar sem fólk hefur beðið í nagandi angist eftir ákvörðun Ólafs Ragnars Grímssonar forseta um hvort hann ætti nú að skrifa undir IceSave lögin eða ekki. Eftir að hafa legið undir ísbjarnarfeldi í nokkra daga með konu sinni Dorrit komst Ólafur að þeirri niðurstöðu að vísa málinu til þjóðarinnar. Þjóðin hefur brugðist við með misjöfnum hætti, enda ekki við öðru að búast. Almenn örvinglun og óvissa hefur gert vart við sig, enda enginn sem veit í raun hvaða ógnir bíða handan við hornið í þessari stöðu. Það gæti þess vegna verið breski flotinn eða hollenska knattspyrnulandsliðið. Annars hafa viðbrögð samningsaðila Íslendinga í þessari deilu, Breta og Hollendinga, verið blendin svo ekki sé fastar að orði kveðið. Á blaðamannafundi Alistair Darling sýndi hann löngutöng og slíkt hið sama gerði fjármálaráðherra Hollands. Nokkuð virðist vera á reiki í hinum siðmenntaða heimi hvað nákvæmlega ákvörðun forseta Íslands hefur í för með sér. Almennt telja erlendir fjölmiðlar að Íslendingar ætli að segja upp ykkar (e. up yours) við umheiminn og neita að standa við skuldbindingar sínar. Það mun þó ekki vera raunin, en þegar misskilningur er kominn á kreik getur verið erfitt að kveða hann niður eins og dæmin sanna. Til að hjálpa almenningi að gera upp hug sinn í þessu máli er góð leið að hlusta á fjölmarga sérfræðinga sem hafa tjáð sig um málið, en þeir hafa margir hverjir sérhæft sig í því að tala út og suður. Þegar öllu er á botninn hvolft verður ekki talað um annað en IceSave næstu vikur og mánuði og því ætti almenningur að undirbúa sig andlega fyrir það. Lýðræði er flókið mál.


Nýtt ár hófst með miklum látum eins og fram hefur komið. Ekki bara látum í þjóðlífinu heldur einnig gleðilátum á árlegum nýársdansleik að Rimum í Svarfaðardal, sem haldinn var að kvöldi 2. janúar. Þangað mættu allmargir og höfðu flestir gaman af. Ég get borið vitni um það enda var ég boðaður á staðinn sem sérlegur yfirmaður sjoppumála auk þess sem ég hef tekið að mér siðgæðisvörslu þegar við á. Eftir að hafa misst andann við að syngja romsuna um Ólaf liljurós (ekki Ólaf Ragnar) var komið að dansi og spili. Þá þegar tók ég til við að afgreiða úr sjoppunni og var Sprite þar einna vinsælast, enda ákjósanlegt bland. Sumir gestir á dansleiknum furðuðu sig á því að ég væri staddur þar sem barþjónn en samt væri enginn bar. Ég útskýrði auðvitað að ábyrgt ungmennafélag eins og Þorsteinn Svörfuður myndi ekki stuðla að botnlausri drykkju og sukki, heldur miklu frekar gosþambi og nammiáti – sem er jú skömminni skárra. Þegar dansleiknum lauk klukkan rúmlega 03:00 og ég var búinn að skella sjoppunni í lás var komið að því að keyra gestum og gangandi til síns heima á ofurfararskjótanum Toyota Corolla Touring Deluxe árgerð 1991 með hripleku pústkerfi og innbyggðu hökti. Heimferðin gekk hægt en örugglega og var komutími hér í Urði um klukkan 04:30.


Eins og fram hefur komið stendur til að haldin verði þjóðaratkvæðagreiðsla um IceSave frumvarpið. Gallinn er sá að til þess að hægt sé að halda þjóðaratkvæðagreiðslu þarf fyrst að samþykkja lög á Alþingi um þjóðaratkvæðagreiðslur, en slík lög eru ekki fyrir hendi eins og staðan er í dag. Frumvarp til laga um þjóðaratkvæðagreiðslur verður, eins og önnur lög frá Alþingi, að fara fyrir forseta Íslands til undirritunar. Neiti hann að staðfesta lög um þjóðaratkvæðagreiðslur þarf að greiða þjóðaratkvæði um það mál líka, og þá fyrst vandast málið. Ekki eru til nein úrræði hvað varðar þjóðaratkvæðagreiðslur um þjóðaratkvæðagreiðslur og því gæti komið upp algjör pattstaða sem myndi þar af leiðandi setja allt endurreisnarstarf hérlendra stjórnvalda í enn frekara uppnám. Við fylgjumst spennt með áfram.


Skoteldar og púðurdót
fuðrar upp um áramót -
þó ljósadýrðin marga lokki
er IceSave málið allt í fokki.


Ekki var stofnaður neinn þrýstihópur á facebook með eða á móti forseta Íslands í tengslum við gerð þessarar bloggfærslu.


Einar keyrandi.


Tilvitnun dagsins:
Viðskiptavinur: Fyrirgefðu, eru þið með drullusokka?
Starfsstúlka: Já Landsbankinn er hérna beint á móti.

Góðir Íslendingar.


Árið 2009 hefur svo sannarlega ekki látið neinn ósnortinn. Að minnsta kosti ekki neinn sem hefur látið sig árið varða á annað borð. Stórviðburðir, hörmungar og reiðarslög auk áfalla, blogga frá Einari Haf og efnahagslegra skakkafalla hafa einkennt árið öðru fremur en inn á milli hefur þjóðin haft ástæðu til að brosa út í annað. Líkt og ævinlega um áramót er við hæfi að horfa yfir sviðið, líta yfir farinn veg, líta í eigin barm og annarra manna barma og barma sér yfir atburðum ársins sem er að líða í hefðbundinni áramótahugvekju.


Við Íslendingar erum þrautseig þjóð. Sérstaklega miðað við höfðatölu. Hér höfum við lifað á lítilli klettasnös í miðju Atlantshafinu fjarri skarkala alheimsins, köld, blaut og einangruð svo öldum skiptir. Með seiglu og baráttuanda tókst þjóðinni smám saman að brjóta af sér hlekki fátæktar og losna undan kúgun ágjarnra herraþjóða. Menn eins og Hannes Hafstein og Jón Sigurðsson fóru þar fremst í flokki lengi vel, en Íslendingar upplifðu sig ekki sem stórþjóð fyrr en með tilkomu myntkörfulána og neyslusparnaðar – sem var byltingarkennd nýjung eins og allir muna. Adam var hins vegar ekki nema korter í paradís því hin baráttuglaða þjóð á hjara veraldar hugði ekki að sér af einhverjum undarlegum ástæðum. Svo virðist sem gleymst hafi að segja lántakendum frá svokölluðum skuldadögum, sem gjarnan eiga sér stað þegar skuldir á borð við myntkörfulán eru gerðar upp. Þessi misskilningur varð til þess að nú er þjóðin sokkin í heimsins dýpsta og slímugasta skuldafen og þarf í kjölfarið að leita á náðir herraþjóða sárfátæk og kúguð. Þrátt fyrir allt stöndum við upprétt og berum höfuðið hátt. Hvers vegna eiginlega? Jú vegna þess að við erum þrautseig þjóð.


Það hefur ekki alltaf ríkt friður á Íslandi. Í eina tíð riðu veruleikafirrtir landnámsmenn með mikilmennskubrjálæði og stórtækir innrásarvíkingar af skandinavískum ættum um héruð, hjuggu mann og annan og skildu eftir sig sviðna jörð. Ófriðartímabilið var í hámarki á svokallaðri Sturlungaöld. Síðan þetta var hefur ýmislegt breyst. Í nútímanum er þó eitt og annað keimlíkt. Undanfarin ár hafa veruleikafirrtir landráðamenn með mikilmennskubrjálæði og stórtækir útrásarvíkingar af auðmannaættum keyrt á Range Rover um héruð, veðsett mann og annan og skilið eftir sig blanka jörð. Truflunartímabilið var í hámarki á svokallaðri Sturlunaröld, um og eftir góðæri.


Það er til siðs í áramótahugvekjum sem þessum að stappa stáli í landsmenn og blása þeim von í brjóst um betri tíð með blóm í haga og fífilbrekku gróna grund á komandi ári. Þessi áramótahugvekja er auðvitað ekkert frábrugðin hvað þetta varðar. Því segi ég að Íslendingar hafi fulla ástæðu til að vera bjartsýnir þegar horft er til framtíðar. Hér eru stjórnmálamenn óspilltir samkvæmt öllum könnunum sem gerðar hafa verið meðal stjórnmálamanna. Hér er nægur fiskur í sjónum sem hægt er að hagnast á eigi maður kvóta, enda er auðlindin í hafinu sameign þjóðarinnar en lifibrauð fárra. Hér er hlúð vel að sprotafyrirtækjum á borð við kannabisframleiðendur, enda kemur gjaldeyrinn í góðar þarfir. Hér er hugsað vel um barnafólk, barnungt fólk, barnalegt fólk og barfólk. Hér er rekið skilvirkt menntakerfi, traust velferðarkerfi og ryðfrítt holræsakerfi. Hér er sem sagt ýmislegt jákvætt. Þjóðin verður þó fyrst og fremst að halda vel utan um fjöregg sitt og gæta þess vel að það verði ekki spælt, eða breytist í fúlegg. Hvaða fjöregg er það? Jú, það er auðvitað lífsbjörg þjóðarinnar, sem er og verður hin íslenska sauðkind. Hvort heldur það er ull, súrsaðir hrútspungar, svið, hangikjöt eða hrútaskráin – íslenska sauðkindin hefur svo lengi sem elstu menn muna lagt sitt lóð á vogarskálarnar svo hér geti íslensk þjóð vaxið og dafnað. Þessu má alls ekki gleyma.


Áramótin koma enn á ný
og gamla árið verður fyrir bí
aldrei það kemur til baka,
þetta er léleg staka.


Að endingu óska ég lesendum sem og öðrum farsældar á nýju IceSave ári með þökk fyrir IceSave árið sem senn er á enda. Gangið hægt um gleðinnar dyr nú um áramót og munið að sælla er að sprengja en springa.


Einar 2009.


Tilvitnun dagsins:
Harrý Rögnvalds: Þegiðu Heimir!

Jólalesendur.

Í tilefni jólanna var ákveðið að birta aulalega jólasögu hér eins og síðast. Sagan er byggð á sönnum atburðum sem gerðust í þykistunni.

Úti er ævintýri. Einmitt, þetta ævintýri gerist úti. Og inni líka. Skiptir engu. Úti er dimmt og kalt. Daufur máninn glottir í norðan vindinum sem ýlir í hverri rifu. Úti í nóttinni eru skuggar á sveimi sem lifa á svartnættinu. Á hrímuðum glugganum er grámyglulegt andlit. Voðalegt myrkur er þetta, muldrar Gluggagægir. Honum líkaði nú betur við birtuna og hlýjuna heima í hellinum hjá Grýlu og Leppalúða. Það býr varla nokkur maður hér, hugsar hann með sér. Góðærisvegur 1, jú það á einhver að búa hér samkvæmt jólasveinaþjóðskránni minni. Gluggagægir rýnir inn um gluggann en sér engan skó í glugganum. Þetta getur bara ekki verið, ég er búinn að þræða götuna og það eru engir skór neinsstaðar. Hvar eru allir litlu fallegu barnaskórnir sem ég ætlaði að fylla af mandarínum? Gluggagægir er alveg hættur að botna í þessu. Og hefur hann þó upplifað margt á löngum ferli sem atvinnu gluggagægir. Þá sér hann allt í einu veika ljósbirtu úr einum glugganum við Góðærisveginn. Gluggagægir vindur sér að glugganum og jú, þarna er skór. Hann tekur gleði sína og smeygir hendinni í pokann sinn og nær í mandarínu. Þegar Gluggagægir er um það bil að lauma mandarínunni í skóinn sprettur upp maður undan gluggakistunni og grípur leiftursnöggt í hendina á Gluggagægi. Æ æ, veinar Gluggagægir. Þarna náði ég þér, innbrotsþjófur, hrópar maðurinn sigri hrósandi. Þið haldið að þið getið brotist inn í öll þessi nýju, yfirgefnu hús í götunni og tekið allt það sem verðmætt er, en ekki hér! Gluggagægir veit varla hvaðan á sig stendur veðrið. Eða jú reyndar, það stendur úr norðri eins og kom fram áðan. Skiptir ekki máli. Maðurinn fyrir innan gluggann heldur enn í Gluggagægi. Ég er enginn innbrotsþjófur, ég er jólasveinn og ætlaði að gefa þér mandarínu í skóinn góurinn, útskýrir Gluggagægir. Það var þá trúlegt, sagði maðurinn vantrúaður. Einmitt svona menn í dulargervi eins og þú hafa farið ránshendi hér um Góðærisgötuna og hirt allt verðmætt sem íbúarnir áttu ekki og gátu ekki flutt með sér þegar þeir fóru. Fóru hvert? spurði Gluggagægir. Það skal ég segja þér, sagði maðurinn. Eftir að Arion Banki sem hét áður Kaupþing banki sem hét áður KB banki sem hét áður Búnaðarbanki leysti til sín húsin í götunni á nauðungaruppboði fluttu íbúarnir í Blankastræti og ég var fenginn til að passa húsin hér á meðan þar til bankinn er búinn að ákveða hvað verður gert við húsin og allt dótið inn í þeim sem fólk hafði ekki efni á að taka með sér. Þú býrð sem sagt ekki hér, spurði Gluggagægir forviða? Nei ekki beint, en það kemur þér reyndar ekkert við, jólasveinninn þinn. Maðurinn horfði hvössum augum á Gluggagægi og togaði í skeggið á honum. Æ æ, þetta má ekki, emjaði Gluggagægir. Puff, það er bara svona vel límt á þig skeggið, hreytti maðurinn út úr sér. Trúir þú virkilega ekki að ég sé jólasveinn, spurði Gluggagægir. Lastu ekki jólasöguna frá því fyrir síðustu jól sem Einar skrifaði? Þá var ég líka í aðalhlutverki, útskýrði Gluggagægir. Og ef þú trúir því ekki er ég hér með jólasveinaskírteinið mitt. Maðurinn skoðaði skirteinið skömmustulegur. Ég veit ekki hvað ég get sagt, sagði hann afsakandi. Maður treystir bara engu lengur. Það kenna þeir manni hjá bankanum. Þess vegna fær enginn lánað lengur, útskýrði maðurinn. Það er nú ekki nógu gott vinur minn, sagði Gluggagægir og klappaði manninum á öxlina. En við jólasveinarnir lítum ekki á vanskilaskránna þegar við gefum í skóinn. Meira að segja ungabörnin sem áttu stofnfé í Byr fengu mandarínu í skóinn. Við erum ekki með neinar kartöflur til að gefa í skóinn í ár vegna þess að það varð uppskerubrestur hjá þeim í Þykkvabænum. Þess vegna var það samræmd ákvörðun hjá okkur bræðrunum að gefa bara öllum mandarínur og láta þannig jafnt yfir alla ganga og stuðla með því að auknum jöfnuði í samfélaginu. Það er aldeilis, sagði maðurinn gáttaður. Þú veist svo sannarlega lengra en nef þitt nær, sagði hann við Gluggagægi. Ég er ekki frá því að gamli bankastjórinn í Arion banka sem hét áður Kaupþing sem hét áður KB banki sem hét áður Búnaðarbanki hafi verið meiri jólasveinn en þú hvað þetta varðar. Oh, ég veit það nú ekki, við bræðurnir vitum nú flestir lengra en nef okkar nær, nema reyndar Gáttaþefur en það á sér nú eðlilegar skýringar, svaraði Gluggagægir. Eftir þennan lærða fyrirlestur áttaði hann sig á einu. Hann þurfti að halda áfram að gefa í skóinn. En heyrðu vinur, fyrst þú hélst ég væri innbrotsþjófur og allt það, hvers vegna varstu þá með skóinn út í glugga? Þú ert ansi spurull svona af jólasveini að vera, sagði maðurinn. En reyndar á þetta sér allt saman eðlilegar skýringar. Ég fann að skóinn kreppti og þess vegna tók ég hann af mér og lagði hann frá mér í gluggann. Síðan heyrði ég til mannaferða hérna fyrir utan og faldi mig undir gluggakistunni. Ef ég fer að útskýra þetta nánar fyrir þér flækir það bara málið og gerir þessa jólasögu enn meira óspennandi en hún þó er. Já það skil ég vel, svaraði Gluggagægir. Hérna er mandarínan þín gjörðu svo vel og reyndu svo að haga þér almennilega. Ég er þá líkast til búinn með húsin við Góðærisgötu, sagði Gluggagægir. Já þakka þér fyrir. Þú ættir bara að drífa þig í Blankastrætið því fólkið er allt þar, þökk sé okkur í fjármálageiranum, kallaði starfsmaður Arion banka sem hét áður Kaupþing sem hét áður KB banki sem hét áður Búnaðarbanki á eftir Gluggagægi þar sem hann brunaði út í kolsvart skammdegið. Bless og gleðileg jól, kallaði Gluggagægir.

Sofnuð?

Skiptir engu.

Að endingu óska ég lesendum, vinum og vandamönnum til sjávar og sveita gleðilegra jóla.

Einar jóla eitthvað.

Tilvitnun dagsins:
Skrámur: Ég vona að þú verðir ofsóttur af þessum 10 flautandi flautuleikurum sem þú sendir okkur í gærkvöldi!

Skyrjarmslegu lesendur.


Krakkar mínir, komið þið sæl. Ég er jólabloggarinn Einar Haf og kem af fjöllum með pokann minn fullan af glaðningi. Ef vel er að gáð má að vísu finna eitt og annað misjafnt í pokahorninu, en almennt er pokinn fullur af glaðningi. Það er sem sagt komið að því að ég leysi frá skjóðunni og útdeili þessum sérdeilis prýðilega glaðningi til ykkar, elskurnar. Það er reyndar háð því skilyrði að þið hafið verið þæg og góð undanfarið. Hafið þið verið það? Ha? Ekki? Nú jæja. Þá sé ég mig því miður knúinn til að refsa ykkur með miskunarlausri og afar svæfandi bloggfærslu – glaðningurinn verður að bíða betri tíma.


Hátíð ljóss og friðar nálgast nú óðfluga með tilheyrandi ljósadýrð og hallelújah. Búið er að kveikja á þremur kertum á aðventukransinum, jólakötturinn er byrjaður að skoða jólafatatísku ársins og velja sér álitlegan klæðnað, jólasveinn Alþingis (Þráinn Bertelsson) er kominn til byggða og einn og einn hefur nú þegar staðsett könnuna sína upp á stól. Þá fundu jólasveinarnir hann Jón á Völlum í fyrrakvöld þegar þeir fóru að hátta, en álengdar stóð Andrés utangátta. Til stóð að færa hann tröllunum en þá var hringt í Hólakirkju öllum jólabjöllunum þannig að ekkert varð úr því. Allt eru þetta merki þess að senn er hátíð í bæ og þar af leiðandi eru í vændum nokkrir kreppulausir dagar án Guðnýjar. Eða hét bókin hans Davíðs það ekki?


Kreppulausir dagar er kannski full fast að orði kveðið. Áfram er kreppa umlykjandi hitt og þetta. Til dæmis er enn kreppa á Alþingi þar sem fjöldi mála bíður afgreiðslu. Fyrirséð er að þingmenn þurfa að dröslast í vinnuna milli jóla og nýárs og ýta á já/nei/veit ekki alveg hnappana á básunum sínum svo hægt verði að taka í gagnið glæný lög um áramótin. Þar á meðal er IceSave málið svokallaða. Þrátt fyrir allt umtalið er enn mikil óvissa sem ríkir varðandi það mál. Sumir segja að ef ríkisábyrgð verði samþykkt fari allt á kaldan klaka en aðrir segja að ef ríkisábyrgð verði ekki samþykkt fari allt á kaldan klaka. Hvernig sem allt fer er því ljóst að við endum öll á köldum klaka. Málið verður enn flóknara þegar gróðurhúsaáhrifin eru tekin með í reikninginn, enda veruleg hætta á að þessi sami kaldi klaki bráðni. Það veltur svo aftur á því hvort ríki heims komi sér saman um minnkun útblásturs á loftslagsráðstefnunni í Kaupmannahöfn. Það er því að mörgu að hyggja í þessu sambandi.


Þá er komið að mjög föstum lið eins og venjulega. Einmitt. Það er komið að því sem allir hafa beðið eftir. Það er komið að því að ég greini frá því formlega að fengitíminn sé hafinn í fjárhúsunum. Jibbí. Það er enn eitt merki þess að hátíð fari að höndum ein. Bæði hátíð og máltíð. Hátíðin kemur sem sagt snemma hjá hrútunum í ár eins og jafnan áður þar sem þeir taka til óspilltra málanna og örmagna sig við ýmsa vafasama iðju hjá hverri kindinni á fætur annarri, dag eftir dag. Nánari umfjöllun um þessi mál getur því miður ekki átt sér stað hér á bloggsíðunni vegna lögbanns sem Femínistafélag Íslands fékk á hvers kyns umfjöllun um kynlífsathafnir þar sem kvendýr lúta í lægra haldi. Fyrir þá fróðleiksfúsu er þó rétt að benda á afar vandaðan heimildarmyndaflokk sem sýndur hefur verið í Ríkissjónvarpinu undanfarið og fjallar einmitt um þetta. Þá er ég auðvitað að tala um þáttinn Fé og freistingar (e. Dirty Sexy Money).


Og það voru að berast fréttir frá alþingi. Það er ekki búið að afgreiða IceSave frumvarpið. Þrír þingmenn voru ölvaðir þegar greidd voru atkvæði rétt í þessu um hvort halda ætti áfram að greiða atkvæði um hvenær tími væri kominn til að hætta þessu blaðri og fara heim í jólafrí. Meðan á atkvæðagreiðslunni stóð lamdi forseti alþingis tvisvar í bjölluna og einu sinni í hausinn á sér. Það braut að vísu í bága við þingsköp. Og talandi um sköp, það er ekkert nýtt að frétta af Tiger Woods.


Er líða fer að jólum
og hátíð fer í hönd
við stöndum upp á stólum
og treystum vinabönd.

Er líða fer að jólum
og hátíð fer í hönd
við jólalögin gólum
og snæðum steikta önd.

Er líða fer að jólum
og hátíð fer í hönd
við gefum frí í skólum
og könnum ókunn lönd.

Er líða fer að jólum
og hátíð fer í hönd
við skreytum hús með njólum
og hýðum oss með vönd
um.


Að endingu er rétt að minna á að eitthvert jólaefni verður birt hér á bloggsíðunni fyrir jól. Eins hermir almannarómur að jólablað Bæjarpóstsins í ár sé sjúklega skemmtilegt og æðislega frábært. Ég tek enga afstöðu til þess.


Enginn gamall viðskiptabanki var endurreistur við gerð þessarar bloggfærslu.


Einar með jólailmi.


Tilvitnun dagsins:
Skrámur: Jóli! Ertu orðinn kolvitlaus maður?

Aðventulegu lesendur.


Nú ber aldeilis vel í veiði fyrir hina vandlátu. Á markaðinn er komin afar vönduð og kreppufrí bloggfærsla í gjafaöskju á aðeins 7.990 krónur meðan birgðir endast. Einkar eiguleg gjöf sem sómir sér vel á hverju heimili. Ef þú pantar strax mætir Einar Haf heim til þín og útskýrir persónulega mögulegan tvískinnung og syfjulegar aulabrandaraskírskotanir sem kunna að koma fyrir í bloggfærslunni. Rafhlöður fylgja ekki með.


Samkvæmt nýjustu rannsóknum styttist stöðugt til jóla eftir því sem dagarnir líða. Þetta kann að koma einhverjum í opna skjöldu en þó ekki endilega öllum, því það er alkunn staðreynd að jólaundirbúningurinn hefst fyrr og fyrr með hverju árinu sem líður. Fólk er því farið að hafa varann á sér þegar jólin allt í einu bresta á seinni partinn á aðfangadag með tilheyrandi sálmasöng, kjötlærum og kortalestri. Ekki kortaólestri, hann fylgir kortareikningunum í febrúar. Sem sagt, jólaundirbúningurinn hefur nú staðið yfir jafnt og þétt frá því í nóvember og mun ágerast enn frekar allt fram til jóla. Það var í rauninni það eina sem ég vildi koma á framfæri, þannig að þið getið alveg eins sleppt þessari efnisgrein og snúið ykkur beint að þeirri næstu. Of seint? Múhaha.


Nú í svartasta skammdeginu hafa fjölmargir lýst upp hús sín og híbýli með aðventuljósum og ljósaseríum. Urðakotbændur eru þar hvergi nærri undanskildir og eru upplýstir eins og ýmsir fleiri. Bæði höfum við sett ljósaseríur í glugga og þakskegg, en okkar eigið skegg er óupplýst að mestu. Sjálfur hef ég haft yfirumsjón með sogskálauppsetningu og munstragerð eins og síðast og farist afar vel úr hendi samkvæmt óhlutdrægu sjálfsmati. Næsti liður í skreytingaáætluninni felst í því að skreyta hús með greinum grænum en það eru hins vegar nokkrir dagar í það ennþá.


Víða erlendis tíðkast að skrifa jólasveininum bréf þar sem koma fram æskilegar jólagjafir hvers og eins. Nú hafa margir Íslendingar einnig tekið upp þennan sið, en í stað þess að skrifa jólasveininum bréf skrifa þeir gamla gjaldþrota viðskiptabankanum sínum bréf. Í mörgum bréfanna koma fram kröfur um hitt og þetta, sumt stendur jólasveinninn við (forgangskröfur) en annað ekki. Þeir sem helst óska einhvers frá gömlu gjaldþrota bönkunum eru gömlu bankastjórarnir, en þeir þrá ekkert heitar en nokkrar milljónir til viðbótar við allar hinar – sem þóknun fyrir að hafa siglt bankanum svo rækilega í strand að björgunaraðgerðirnar hafa tekið meira en ár. Ef maður þráir og óskar einhvers nógu heitt getur óskin ræst.


Fjölmargar jólaplötur koma út nú fyrir jólin. Ástæðuna má rekja til þess að íslenskir tónlistarmenn eru óþrjótandi við sínar gítarstrokur, sitt fiðlugarg og píanóglamur nú um stundir þar sem Íslendingar hafa sjaldan eða aldrei verið jafn tilkippilegir með að borga sig inn á tónleika, konserta, uppákomur og uppáferðir listamanna og einmitt nú. Nægir þar að nefna Frostrósir og Björgvin Halldórsson sem hafa mokað inn seðlunum í skiptum fyrir afar hátíðlega tóna í jólabúningi, bæði á tónleikum og með geisladiskaútgáfu. Fjölmörg önnur stórnöfn standa einnig í stórræðum á útgáfumarkaðnum en þar ber sennilega hæst nýútkominn jóladiskur frá yfirvöldum og fjármálastofnunum. Á honum er að finna fjölmörg ógleymanleg jólalög á borð við Nú skal skattleggja, Ég sá mömmu missa vinnuna, Nú er Gunna í fjölskylduhjálpinni, Adam skuldar millur sjö, Upp á stól stendur mín krafa, Bráðum koma blessaðir innheimtumennirnir, Það á að gefa börnum stofnfé og loks Grýlukvæði, þar sem Jóhanna Sigurðardóttir hræðir líftóruna úr yngstu kynslóðinni með afar pólitískum einsöng. Allur ágoði af sölu disksins rennur óskiptur í ríkissjóð.


Rétt er að taka fram að þegar minnst var á jólasveininn hér á undan var ekki átt við Gylfa Arnbjörnsson, formann ASÍ, þó svo að hann líti út alveg eins og jólasveinn.


Enginn veit
fyrr en kreppan skellur á
ef pening áttu þá.
Lánsfjárloforð
gleymast þá furðu fljótt
þegar skellur á kreppa skjótt.

Því stundum verður bankastjórum á,
gott er kröfu þá að leggja fram
traustur banki getur gert kraftaverk.


Þessa bloggfærslu má nota til að hagræða í ríkisrekstri.


Einar jólasveinn.


Tilvitnun dagsins:
Glámur og Skrámur: Gekk ég yfir snjó og sand, og gekk svo inn í hjónaband. Sagaði svo og smurði svo og hvað á ég að gera? Þú skalt fá þér strigaskó, inniskó og vaglaskó. Þú skalt fá þér gúmmískó og síðan fá þér kaskó.

Umturnuðu lesendur.


Fari það í hurðarlaust þið vitið hvað. Er ekki bannsettur ódámurinn og uppivöðslusama feitabollan Einar Haf enn og aftur búinn að hraðsjóða saman skyndipistil fyrir þá uppteknu og birta með fyrirvara um meinlokur og staðreyndavillur á bloggsíðu sinni. Þetta skeytingarleysi í garð náungans segir meira um bloggarann Einar en mörg önnur orð sem hafa verið notuð um hann. En hvað sem því öllu líður er rétt að halda áfram með bloggfærsluna, ykkar vegna. Þess vegna eru þið jú væntanlega hér.


Þrátt fyrir að liðin sé vika af desember eru alþingismenn ekki enn farnir í jólaleyfi. Það segir sitt um ástandið í þjóðfélaginu, enda hófst lögbundið jólafrí þingamanna sirka 5. des þegar góðærið var í algleymingi. Nú eru hins vegar tugir og hundruðir brýnna mála sem ræða þarf, helst í gær, á hinu háa Alþingi auk þess sem þarf að afgreiða ógrynni lagafrumvarpa fyrir áramót. Þingmenn hafa talað daga og nætur um svokallað IceSave mál (veit ekki hvort þið hafið heyrt um það) en þær umræður hafa aðallega snúist um hversu leiðinlegt IceSave málið er, hversu erfitt sé að tala um málið á fastandi maga, hversu leiðinlegur forseti Alþingis er og hversu nauðsynlegt sé að halda uppi málþófi þegar rætt er um IceSave samninginn. Þessar málefnalegu umræður hafa endanlega gert út um áhuga þjóðarinnar á málinu, sem var þó ekki mikill fyrir. Raunar eru það aðallega bloggarar á borð við Einar Haf sem þrástagast við að velta sér upp úr ömurlegheitunum án þess þó að leggja nokkuð merkilegt til málanna. Dæmigert. Eflaust er hægt að tala um fleiri skemmtilegar fréttir úr stjórnmálaheiminum en það verður látið ógert í bili, enda gætu börn og aðrar viðkvæmar sálir verið að lesa.


Í dag hófst loftslagsmálaráðstefna í Kaupmannahöfn. Þar er ekki fjallað um loft-slagsmál heldur loftslags-mál. Gamall brandari, ég veit, en allt er hey í harðindum. Á ráðstefnunni leiða saman hesta sína helstu þjóðarleiðtogar heims. Auðvitað leiða þeir saman hesta sína, enda eru hestar mun umhverfisvænni en til dæmis bílar og flugvélar. Sérfræðingar eru ekki á einu máli um hvort ráðstefnan komi til með að skila tilætluðum árangri. Það er að segja að leiðtogarnir nái bindandi samkomulagi um minni losun gróðurhúsalofttegunda. Meðal hugmynda sem fram hafa komið til að minnka útblásturinn í heiminum eru að framleiða meira af Flintstone-bílum sem knúnir eru með mannafli, hætta að hella olíu á eldinn þar sem geysar ófriður vegna þess hversu olíueldar eru óæskilegir umhverfinu og innleiða á ný þrælaskip sem eru jú mun umhverfisvænni en risastór skip knúin eldsneyti. Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra og Svandís Svavarsdóttir umhverfisráðherra taka þátt í ráðstefnunni fyrir Íslands hönd. Framlag Íslands til minni útblásturs mun væntanlega felast í því að hækka verð hérlendis á sveskjum, rúgbrauði og öðrum vindleysandi neysluvörum með von um að það dragi úr óæskilegum útblæstri.


Hinn geðþekki kylfingur Tiger Woods hefur slegið nokkur feilhögg undanfarið. Eftir meint rifrildi við meinta eiginkonu sína vegna meints framhjáhalds keyrði hann meintum glæsijeppa fjölskyldunnar á meintan brunahana og tré en meinti það hins vegar ekki. Glæsijeppinn dældaðist ögn og fyrir glæfraaksturinn var Tiger sektaður um 164 dollara. Í kjölfarið sendi hann frá sér aðkomuviðvörun, enda árstekjur hans af golfmótum ekki nema nokkur hundruð milljónir dollara. Fjölskylduerjur Tigers hafa hrundið af stað getgátum um að Tiger sé helst til of duglegur með pútterinn sinn á annarra manna flötum og leggi jafnvel til atlögu við holurnar af löngu færi en þessi bloggsíða mun ekki leggjast svo lágt að taka afstöðu til þessara vangaveltna. Því má hins vegar bæta við að ef ég þekki Tigerinn rétt notar hann alltaf fleygjárnið þegar hann lendir í miklu torfi. Eins góður kylfingur og hann setur alltaf öryggið á oddinn.


Í ræðustóli sólarhringum saman
af þreytu orðinn fjólublár í framan
já nú væri gott að eiga lím
því mig vantar fyndið endarím.


Ef þú rifnar úr hósta skaltu fá lækni til að sauma þig saman. Annað er bara ógeðslegt.


Þessa bloggfærslu má þjóðnýta.


Einar á handahlaupum.


Tilvitnun dagsins:
Eric Cartman: Oh sweet. The "Life-Sized Blow-up Antonio Banderas Love Doll." What a cool Christmas present.

Yfirfæranlegu lesendur.


Hvað er að gerast eiginlega? Meira en vika liðin og Einar enn ekki búinn að blogga? Hvers lags kæruleysi er þetta? Hvað í ósköpunum á þessi þrúgandi þögn að þýða? Getur þetta gengið svona lengi? Hvers eiga lesendur að gjalda? Er Einar loks búinn að gefast upp á að þreyta lesendur með þreytulegum vangaveltum og hugrenningartengslum sem mynda torskilin orð og setningar? Hvað eiga allar þessar spurningar að fyrirstilla? Eru þetta kannski allt spurningar sem þið voruð farin að spyrja ykkur að áður en þið uppgötvuðuð að það væri komin ný verkjastillandi bloggfærsla inn á bloggsíðu allra landsmanna? Hversu leiðinlegur er inngangur sem er ekkert nema eintómar spurningar? Hvers lags spurning var þetta eiginlega? Haugarugl, engin spurning.


Nú þegar aðventan er gengin í garð eru margir farnir að iða í skinninu. Sérstaklega þeir sem pössuðu sig ekki þegar þeir kveiktu á fyrsta kertinu á aðventukransinum og kveiktu óvart í skinninu á sér í leiðinni með þeim skelfilegu afleiðingum að núna iða þeir í skinninu. Hinir eru þó ef til vill fleiri sem iða í skinninu vegna hátíðanna sem ganga í garð síðla desembermánaðar, venju samkvæmt. Nú þegar hafa fjölmargir kveikt á jólaseríum, verslað mandarínur, skorið laufabrauð, bakað piparkökur og búið til nýtt gat á beltið sitt svo jólasteikin komist fyrir. Þessar athafnir eru auðvitað bara brot af því sem koma skal í desember. Jólaverslunin, jólasveinarnir, jólaguðspjallið, jólakötturinn, jólaþrifin, jólamessan, jólaverslunin, jólaölið, jólatréð, jólaskrautið, jólahjólið, jólaverslunin og síðast en ekki síst jólaverslunin. Það er jú jólaverslunin sem skiptir þjóðarhag öllu máli. Og kaupmenn. Ekki jólaguðspjallið. Ýmsir kaupmenn eru eflaust uggandi vegna rýrnandi kaupmáttar almennings. Þar af leiðandi er hætt við samdrætti í jólaverslun. Örlög kaupmanna eru sem sagt í höndum neytenda því þeirra er ríkið, kaupmátturinn og dýrðin, að eilífu. Mammon. Ég meina amen, afsakið.


Þrátt fyrir eldfimt ástand í þjóðfélaginu, fjöldauppsagnir, gjaldþrot og IceSave er gefið út ógrynni af bókum fyrir þessi jól – eins og svo oft áður. Fjölmargar athyglisverðar, rándýrar og jafnvel áhugaverðar bækur eru þar á meðal, eins og til dæmis;

Hólí Sjitt: Afar faglega skrifaður úrdráttur úr öllum 36 kreppubókunum sem koma út fyrir þessi jól. Ef þú ert ekki komin(n) með upp í kok af sömu gömlu tuggunni þá er þetta svo sannarlega kærkomin bók fyrir þig. Titillinn segir allt sem segja þarf. Lætur enga skattgreiðendur ósnortna.

I Save MySelf: Hrollvekjandi saga, skrifuð í samráði við Hollendinga og Breta. Sagan, sem byggð er á sannsögulegum atburðum, fjallar um hóp siðblindra viðskiptajöfra sem setja heilt þjóðfélag á hausinn og komast upp með það án þess að borga krónu þökk sé stjórnvöldum. Fyrir þá harðsvíruðu inniheldur viðauki bókarinnar alla IceSave fyrirvarana með lögfræðilegum útskýringum. Alls ekki við hæfi barna og annarra viðkvæmra sála.

Þjóðþrifamál: Frásagnir iðnaðarmanna sem unnu í fullu starfi við að þrífa Alþingishúsið að utan á árinu. Fjallað er ítarlega um bestu leiðirnar til að ná eggjahvítu af grágrýti og hversu sterka terpentínu þarf til að ná rauðri málningu af fúavörðum gluggakörmum.

Alltíplati og skilanefndarsérfræðingarnir 40: Sígilt ævintýri um arabíska sjeikinn Alltíplati sem keypti stóran hlut í Kaupþingi í þykistunni korteri áður en bankinn hrundi og skilanefndarsérfræðingana 40 sem í kjölfarið tóku að sér að greiða úr flækjunni fyrir milljón á mánuði næstu 10 árin. Afar beinskeytt frásögn, alls ekki fyrir fólk í neðsta skattþrepi.

Rangur misskilningur: Herra Ólafur Ragnar forseti fer hér á kostum og gerir illt verra, ásamt konu sinni Dorrit, í mörgum óborganlegum og eftirminnilegum viðtölum við erlenda fréttamenn.

Heimsmetabókin: Í þessari nýju viðhafnarútgáfu heimsmetabókarinnar er kominn sér kafli um efnahagsmál og þar tróna Íslendingar víða á toppnum. Til dæmis í flokkum á borð við stærstu gjaldþrotin, hæstu arðgreiðslurnar, mestu klúðrin og siðblindustu bankastjórarnir.

Íslenskar ullaruppskriftir: Nauðsynleg bók á hvert heimili. Þjóðlegur heimilisiðnaður eins og hann gerist bestur. Hér lærir þú meðal annars að búa til þinn eigin kjaftavaðal, spinna lygavef, láta snuðru hlaupa á þráðinn, búa til svo óleysanlega flækju að allt endar í einum hnút og loks teygja lopann út í hið óendanlega. Bók sem alþingismenn úr öllum flokkum mæla eindregið með.


Að lokum er vert að minnast á að Arion banki er nú loks kominn í hendur erlendra útlendinga. Sem eru útlenskir. Sá ráðahagur kemur til með að spara íslenska ríkinu milljónatugi í framtíðinni sem annars hefðu farið í fleiri nafnabreytingar á bankanum. Ekki er gert ráð fyrir að almenningur hér á landi njóti góðs af þessari ráðstöfun strax, enda treysta útlendingar Íslendingum almennt ekki fyrir lánsfé. Ekki hefur verið ákveðið hver komi til með að gegna bankastjórastöðu í hinum nýja útlenska banka en ýmsir hafa verið nefndir til sögunnar, þar á meðal BanKi Moon, Jóakim Aðalönd og Magnús Eiríksson, höfundur Gleðibankans.


IceSave ekki klárast enn
þolinmæði á þrotum senn,
fram úr ermum ei standa hendur.
Er AriJón banki erlendur?


Engum hommum var meinað að taka þátt í þessari bloggfærslu.


Einar í desember.


Tilvitnun dagsins:
Todd: I have to go, there's a breast reduction on the fourth floor... I'm gonna go try and stop it.

Hrokknu lesendur.


Skammdegið hellist yfir hugi og hjörtu fólks. Sólin heldur sig mestmegnis bak við ský, eða bak við fjöll. Kuldinn og bleytan auka á vosbúð fólks og til að kóróna örmæðuna virðist Einar Haf hafa tekið sig til og ausið úr skálum fávisku sinnar yfir varnarlausa bloggsíðuunnendur. Útkoman er vitaskuld herfileg aflestrar en þó geta lesendur glaðst yfir því að bloggfærslan ber engan virðisaukaskatt. Ekki ennþá að minnsta kosti. Múhahahaha.


Þessa dagana eru margir uggandi yfir framkomnum skattahækkunartillögum ríkisstjórnarinnar. Sumir segja það sem felst í tillögunum nauðsynlegar aðgerðir til að brúa fjárlagagatið (eða gapið) en aðrir segja aðgerðirnar út í hróa hött. Hrói höttur vildi ekkert tjá sig um málið þegar eftir því var leitað. Samsæriskenningar eru uppi um að Evrópusamblandið taki Íslendingum ekki opnum örmum nema Íslendingar vaði fyrst eld og brennistein og borgi reikninginn sem stjórnvöld í samvinnu við útrásarvíkingana hafa skrifað og sent þjóðinni. Evrópusamstrandið hefur ekkert viljað tjá sig um málið og ekki náðist í Össur Skarphéðinsson þar sem hann var að jafna sig í hnjánum eftir að hafa verið á skeljunum í Brussel í nokkrar vikur. Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn kveðst ánægður með skattahækkunartillögurnar, enda ekkert vit í að hjálpa íslenskum yfirvöldum meira að svo stöddu nema þau virkilega sýni vilja sinn í verki og stofni fjárhag fjölda fólks í voða til bjargar ríkissjóði.


Sumum þykja tillögur ríkisstjórnarinnar um skattahækkanir afar flóknar. Ég skal ekkert um það segja. Svona til útskýringar gera tillögurnar í stuttu máli ráð fyrir þrepaskiptum þrepaskatti á öll þrep, tekjuskatti fyrir þá sem á annað borð hafa tekjur, auðlegðarskatti, útlegðarskatti, stóreignaskatti, kolefnis-, metan- og prumpskatti auk ýmissa jaðarskatta. Virðisaukaskattþrepum verður fjölgað þannig að nú gefst almenningi kostur á að borga 7%, 14% og 25% virðisaukaskatt. Virðist aukaskattþrepunum vera ætlað að auka virði skattþrepa en þó þarf að virða skattþrepin betur fyrir sér til að geta gert sér grein fyrir virðisaukanum sem af þeim hlýst. Ekki verður hróflað við sjómannaafslættinum að þessu sinni en fyrir áhugasama er rétt að benda á að hægt er að kaupa sjómenn á afslætti í öllum betri sjóbúðum.


Fjölmargir einstaklingar, nokkrir bankamenn, ótal fyrirtæki og flest félagasamtök landsins gera um þessar mundir kröfur í þrotabú gamla Landsbankans. Kröfuhafalistinn er fjögurra metra langur en kannski enginn fái greitt nema Veðurguðirnir. Kröfuhafalistinn, kröfuhafalistinn, kröfuhafalistinn, kröfuhafalistinn. Hannes Smára er á lista, í fangaklefa má hann gista.... Afsakið, þarna virðist ég hafa misst mig aðeins í dægurlögin. Hvað sem því líður eru Hollendingar og Bretar líka á þessum skemmtilega lista en þeir vilja fá sirka þúsund skrilljónir. Straumur, Glaumur, Gaumur, Draumur, Aumur og Flaumur vilja fá fimmþúsundkall hver og loks fer bloggsíða Einars Haf fram á 9.999 krónur úr þrotabúinu, bara svona til að vera eins og allir hinir. Alls hljóða kröfur í búið upp á 6.500 milljarða en gert er ráð fyrir að hægt verði að greiða kröfuhöfum sirka 65 milljarða, þar af 64,5 milljarða til fyrrverandi bankastjóra - en laun þeirra voru jú meðal stærstu útgjaldaliða bankans á góðæristímanum. Þetta veltur auðvitað allt á því hvort gott verð fáist fyrir leðursófana, bankastjórastólana, landslagsmyndirnar og brjóstsykursbirgðirnar.


Eflaust hafa einhverjir haldið að aftur væri komið árið 2007 þegar fréttist af nafnabreytingu hjá Kaupþingi banka. Svo er hins vegar ekki, heldur skipti bankinn um nafn til marks um nýja tíma, en þetta mun vera í sjötta skiptið sem bankinn skiptir um nafn vegna nýrra tíma á undanförnum árum. Nýtt nafn bankans er Arion (eða Ari Jón samkvæmt Baggalúti), sem enginn veit hvað þýðir. Hins vegar rekur einhverja minni til dótturfélags Kaupþings sem hét einmitt Arion. Dótturfélag Íslandsbanka hét nú einmitt Glitnir, og allir vita hvað það endaði vel. Næsta skref í aðgerðaráætlun til bjargar bönkunum felst væntanlega í því að allir háttsettir starfsmenn Nýja Kaupþings skipti um nafn og kennitölu áður en þeir geta hafið störf hjá Arion banka. Með því yrði gulltryggt að nýir starfsmenn geti byrjað frá grunni í nýjum banka en gömlu nöfnin og kennitölurnar verði látnar svara til saka fyrir afglöp og misferli sem áttu sér stað í gamla bankanum.


Í þrotabúin margur piltur
sækir fé með sóma og sann.
Ef pilturinn er ekki stilltur
mun Dabbi Grensás lemja hann.

Í IceSave máli breskar bullur
óttast eigin þjóðarhag.
Er mælir Dabba Grensás fullur?
Fæ ég glóðarauga í dag?

Í vísnahnoði margar byltur
tek og fæ í bakið sting.
Dabbi Grensás alveg trylltur
ég fel mig bak við kolabing.


Þess má geta að ef bloggsíða Einars Haf fær einhverja peninga úr þrotabúum gömlu bankanna verða þeir peningar látnir renna til góðgerðarmála þegar í stað.


Einar á kröfuhafalistanum.

Tilvitnun dagsins:
Díana Klein: Ó Harry!
Harry Rögnvalds: Ó Díana!
Díana Klein: Ó Harry!
Harry Rögnvalds: Ó Díana!
Díana Klein: Ó Harrý!
Harry Rögnvalds: Ó Díana!
Heimir Snitsel: Ó Heimir!
Harry Rögnvalds: Heimir?
Heimir Snitsel: Hva, má maður vera með?

Vörpulegu lesendur.


Það verður ekki annað sagt en vonbrigðin skíni úr augum lesenda nú þegar þeir eru að átta sig á því að eina ferðina enn hefur Einar Haf leikið á netyfirvöld og bloggsiðgæðisnefnd og sett á netið skattfrjálsa færslu gegnum aflandstengingu í Lúxemborg. Þetta hljómar að vísu ansi mikið 2007 en Einar lætur sér það í léttu rúmi liggja og heldur áfram eins og honum er rétt og skylt að gera samkvæmt samningum.


Í dag er haldinn hátíðlegur dagur íslenskrar tungu. Þá er þess minnst þegar listaskáldið Jónas Hallgrímsson fékk hnút á tunguna þegar hann var að kveðast á við danska bekkjarbræður sína. Og reyndar er líka verið að minnast fæðingardags Jónasar. Mikið vatn hefur runnið til sjávar síðan Jónas bað að heilsa, slatti af hæjum og bæjum, ógrynni af ókeijum og jessum, reiðinnar býsn af statussum og lækum og kynstrin öll af deitum, kræstum, fokkum, sjittum og lollum. Svo dæmi séu tekin. Það er ekkert óeðlilegt við það að tungumálið þróist og taki breytingum í áranna rás. Það er þvert á móti lífsnauðsynlegt. Hins vegar legg ég enn og aftur áherslu á mikilvægi þess að við öll stöndum vörð um íslenskt tungutak, því það er tungan sem sameinar okkur sem þjóð. Það má undir engum kringumstæðum gerast að við bítum í íslensku tunguna með tímans tönn. Eða tönnum. Það er sárt að bíta í tunguna á sér. Óskiljanleg myndlíking? Já, en það verður bara að hafa það. Sjálfur hef ég oft bitið í tunguna á mér, enda býður það hættunni heim að vera alltaf að tyggja sömu tugguna. Eins og lesendur sjá aftur og aftur hér á bloggsíðunni.


Um liðna helgi lagði ég land undir rass og flaug sem flugvélavængir toguðu rakleiðis til Reykjavíkur. Tilgangur ferðarinnar var í grunninn þríþættur. Í fyrsta lagi að fara í Borgarleikhúsið að sjá Harry Rögnvalds og Heimi Snitsel stíga varlega á svið, í öðru lagi að heimsækja Sigurlaugu sjúkraþjálfaranema, Fannar vélaverkfræðinema og Björn Snæ Kópavogsbúa og í þriðja lagi að láta fé af hendi rakna í skiptum fyrir margvíslegan varning til hagsbóta fyrir stærstu verslunarmiðstöðvar landsins. Ferðin gekk vel í alla staði og skal ég fara yfir það í réttri röð miðað við áðurgreind atriði. Í fyrsta lagi: hahahahahahahahahahahaha. Með öðrum morðum er fyndnasta leikrit sem ég hef séð. Í öðru lagi: Sigurlaug og Fannar tóku mér vitaskuld fagnandi og það var gaman að komast aftur í Super Mario tölvuleikinn. Sigurlaug sýndi akstursfærni sína um mannskaðagatnamót og aðra víðsjálverða staði í höfuðborginni vandræðalítið. Björn Snær skaut yfir mig skjólshúsi og gerðist sérlegur ökumaður og þakka ég honum kærlega fyrir það. Í þriðja lagi: Vel gekk að eyða peningum í skiptum fyrir ýmsan varning og gleðja með því vonlitla kaupmenn. Þar hafið þið það. Minna var um mótmæli í þessari Reykjavíkurferð minni en þeirri síðustu í janúar. Samt er ástandið í þjóðfélaginu ekki mikið öðruvísi, er það? Fyrir smáborgara og sveitamann eins og mig er það auðvitað heilmikil upplifun að fara í pílagrímaför sem þessa og skoða með eigin augum heimaslóðir kreppunnar. Tóma ferkílómetra verslunarhúsnæðis á Krepputorgi (Korputorgi), stillansprýdda steinkumbaldann sem Reykvíkingar hyggjast eyða milljörðum í og nota sem tónlistarhús og draugahverfin með öllum byggingarkrönunum hangandi yfir eins og hrægammar. Þetta er ekkert spaug, en samt svolítið fyndið.


Í Svarfaðardal ber hæst að mikil einmuna veðurblíða hefur gert vart við sig undanfarnar vikur með tilheyrandi góðviðri. Kindur og menn hafa getað verið utandyra daglangt án verulegrar vosbúðar. Nú hefur hins vegar slyddudrulla og snjókomuvottur látið á sér kræla og skyldi engan undra þegar horft er á almanakið. Því fer að reyna meira á hinn góðkunna og geðþekka ryðjálk sem gengur í daglegu tali undir nafninu Toyota Corolla Touring Deluxe 1991 árgerð með fallega negldum dekkjum, illa lyktandi skotti og rispuðu lakki. Eftir því sem kílómetrarnir líða í akstursmælisins skaut (getur maður sagt svona á degi íslenskrar tungu?) hækkar stöðugt hljóðið sem berst frá pústkerfi bílsins og því verður afar spennandi að fylgjast með hversu lengi enn kagginn getur með góðu móti skrölt um misgott gatnakerfi Eyjafjarðarsvæðisins. Í öðrum fréttum úr Svarfaðardal má nefna að nýlega er búið að rýja fjárstofn Urðabænda inn að skinni og því sést nú enn betur en áður hvort kindurnar iði í skinninu. Afraksturinn, það er að segja ullin sem „rökuð“ var af, verður seld hæstbjóðanda og mun söluandvirðið renna óskipt til greiðslu ÆrShave skuldarinnar svokölluðu, sem er, eins og kunnugt er, þungur baggi á þjóðarbúinu.


Með sköttunum hryggjum við landann
með IceSave við semjum við fjandann
með lungunum drögum við andann
með tungunni leysum við vandann.


Þessi bloggfærsla getur valdið skattahækkunum.


Einar á höfuðborgarsvæðinu.


Tilvitnun dagsins:
Heimir Snitsel: Skamm! Byssa.

Púðruðu lesendur.


Sú var tíð, segir í bókum, að vítt og breitt um veraldarvefinn lágu í leyni óðir menn er bloggarar nefndust og komu vöfrurum og öðrum síendurtekið í opna skjöldu með handbendum sínum og ritofsa um menn og málefni líðandi og liðinnar stundar. Yfirvöld og eftirlitsstofnanir fengu ekki rönd við reist og saklaus almenningur gat vart um frjálst höfuð strokið af ótta við atlögu bloggaranna. Hinn versti þessa óþjóðalýðs var Einar Haf, sem áreitti lesendur sína svo endurtekið að á endanum gáfust allir upp nema tveir. Halló Magni og Gunni.


Þrátt fyrir miklar umræður og vangaveltur virðist enginn vera með á hreinu hversu nákvæmlega djúpur skíturinn er sem Íslendingar eru nú staddir í. Til dæmis veit enginn hversu mikið raunverulega íslenska ríkið skuldar. Ekki frekar en síðast þegar þessari spurningu var velt upp hér á blogginu við litlar sem engar vinsældar. Enginn veit heldur hvað þarf eða á að hækka skattana mikið. Fáir ef nokkrir vita hversu mikið Íslendingar eiga eftir að fá lánað erlendis frá. Stjórnvöld vita vart sitt rjúkandi ráð, enginn veit sína ævina fyrr en öll er og enginn hefur hugmynd um meininguna bak við þessa efnisgrein. Þessi gífurlega óvissa sem þjakar íslenskt þjóðlíf hefur sett líf fjölda fólks í uppnám. Fólk hættir sér varla út úr húsi lengur, enda erfitt að vita með vissu hvað gæti hugsanlega gerst. Sem betur fer eru fjölmiðlar og fleiri opinberir aðilar með tug sérfræðinga á sínum snærum sem reglulega er spurður að því hvað framtíðin beri í skauti sér. Sérfræðingarnir tala hins vegar út og suður og því er óvissan sennilega aldrei eins mikil og einmitt núna. Samt er ég ekki alveg viss um það.


Eins og alþjóð veit er rjúpnaveiðitímabilið nú hafið. Því hafa byssubrandar og púðurkerlingar nú tekið gleði sína enn á ný og safnað saman vopnum sínum og verjum í baráttunni við hvíta óargadýrið sem rjúpan er. Fjölmargir sjálfmenntaðir veiðimenn hafa eytt undanförnum vikum í að pússa hólkinn, bóna rörið, stilla miðið, hreinsa hylkið, hlaða hlaupið, þjappa púðrið og þrífa djásnið. Auk þess sem að græja byssurnar. Það sem af er rjúpnaveiðitímabilinu hafa verið skotnar 236 rjúpur og þrjár rjúpnaskyttur. Björgunarsveitir hafa verið kallaðar út sjö sinnum vegna veiðimanna í sjálfheldu eða vegna týndra veiðimanna en til að standa straum af þeim útköllum hafa björgunarsveitirnar selt hinn svokallaða Neyðarkall í stórum stíl. Neyðarkallinn í ár er einmitt eftirmynd neyðarlegrar rjúpnaskyttu.


Fjármálastjóri knattspyrnusambands Íslands hefur verið í fréttum undanfarið vegna afar vafasamrar notkunar hans á greiðslukorti KSÍ í viðskiptaferð sinni til Sviss fyrir nokkrum árum – þrátt fyrir að vera með óflekkað mannorð. Fjármálastjórinn, sem er með óflekkað mannorð, sat þá fund fyrir hönd KSÍ en að fundinum loknum lenti hann óvart í rauða hverfinu. Þegar hann í sakleysi sínu ráfaði inn á erótískan dansstað vildi ekki betur til en svo að hann missti kreditkort KSÍ beint í posann á staðnum, einmitt á sama tíma og afgreiðslustúlkan rak sig í takkana á posanum með þeim afleiðingum að rúmar 8 milljónir á núgengi voru teknar út af kortinu (deilið með 2 til að finna út upphæðina í íslenskum krónum árið 2005). Í óðagotinu sem þá skapaðist varð honum á að sitja af sér nokkra einkadansa og renna niður nokkrum drykkjum, en þá atburðarrás má rekja til fjölda óheppilegra tilviljana. Fjármálastjórinn, sem er með óflekkað mannorð, útskýrði þessa óheppni sína vel og rækilega fyrir yfirmönnum sínum hjá KSÍ þannig að hann hélt starfi sínu. Hvers vegna þetta mál er til umræðu í fjölmiðlum núna veit ég ekki. Hitt er rétt að taka fram að ég hef fulla samúð með fjármálastjóranum, enda þekki ég sem gjaldkeri hversu erfitt getur verið að nota rétt kort – verandi með óflekkað mannorð. Það skýrir kannski hvers vegna liðurinn „fundarkostnaður“ er eins fyrirferðarmikill í þeim ársreikningum sem ég hef borið ábyrgð á og raun ber vitni. Eins er mörgum í fersku minni þegar þáverandi fjármálastjóri nemendafélagsins Reka (sem vill ekki láta nafns síns getið) lagði fram ársreikning þar sem í öllum útgjaldaliðum mátti finna áfengiskaup eða fundarkostnað vegna funda sem haldnir voru að næturlagi í Nætursölunni. Þetta átti sér auðvitað allt eðlilegar skýringar. Þess má geta að í tengslum við umfjöllun bloggsíðunnar um þetta mál vildi KSÍ taka fram að fjármálastjórinn væri með óflekkað mannorð.


Með krítarkorti vel má veröld kanna
því krítarkortið veitir gleði sanna
súlumey má kaupa ásamt fleiru
starfsfólk Kaupþings er með nóróveiru.


Ef þið haldið að ég ætli að segja að það sé skítalykt af nóróveirunni í Kaupþingi og að það mál sé algjört prump – þá skjátlast ykkur.


Engir fjármálastjórar voru misnotaðir við gerð þessarar bloggfærslu.


Einar í rauða hverfinu.


Tilvitnun dagsins:
Tom Tucker: And now Channel 6 black man Ollie Williams with the weather. Ollie.
[cuts to Ollie]
Ollie Williams: Issgon' rain!